Παραχώρηση μεταλλείου λευκολίθου στην περιοχή Στυλίδας το 1871

Στη εφημερίδα της Λαμίας ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ (φύλλο 770/20-11-1871) δημοσιεύθηκε αίτηση και διακήρυξη παραχώρησης μεταλλείου λευκολίθου στην περιοχή της Στυλίδας του Δήμου Φαλάρων.

Η διακήρυξη υπογράφεται από το Νομάρχη Φθιώτιδος και Φωκίδος Περικλή Γ. Ζάνο, ο οποίος είχε διορισθεί ένα χρόνο νωρίτερα, με βασιλικό διάταγμα της 4^ης Ιουλίου 1870 (ΦΕΚ 32/Α/21-9-1870) στη θέση του Γεωργίου Μπουρζουκίδη.

Ενδιαφερόμενοι για την εκμετάλλευση του μεταλλεύματος λευκολίθου ήταν οι εξής:

-Ηρακλής Σταμάτης, υπολοχαγός, με τόπο διαμονής τη Στυλίδα. Για τον Ηρακλή Σταμάτη γράφει η Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία: «Σταμάτης Ηρακλής αντισ(υνταγματάρχης) πεζ(ικού), γεν(νηθείς) το 1824 εν Σάμω, απεστρ(ατεύθη) 27 Απριλ(ίου) 1892 και απεβ(ίωσε) 9 8βρίου 1909» (πηγή: ΜΣΝΕ 6, σελίδα 234).

-Σπυρίδων Γ. Πιπιλίγκας, εμποροκτηματίας, κάτοικος Στυλίδας. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητος Στυλίδος του έτους 1915, με α/α 493 και αριθμό μητρώου αρρένων 810 καταγράφεται ο Πιπιλίγκας Γεώργιος του Σπυρίδωνα, ετών 38, επαγγέλματος φαρμακοποιός, και τόπο διαμονής τη Στυλίδα. Ο Γεώργιος γεννήθηκε το 1877 και πιθανότατα υπήρξε γιός του Σπυρίδωνα.

Οι ενδιαφερόμενοι, κατέθεσαν στις 26 Οκτωβρίου 1871 στη Νομαρχία Φθιώτιδος και Φωκίδος αίτηση παραχώρησης του μεταλλείου. Μαζί με την αίτηση απέστειλαν δείγμα 12 οκάδων μεταλλεύματος (15,83 κιλά) και λεπτομερές διάγραμμα της έκτασης του μεταλλείου. Η έκταση προσδιοριζόταν σε 525 στρέμματα περίπου και περικλειόταν από τα εξής τοπωνύμια:

Ανατολικά: θέση Ρήγα ευθεία έως κορυφή του λόφου προφήτη Ηλία.

Δυτικά: δενδρίδια στο λόφο Κρεμμυδά, Σπηλιά λόφος και Κοκκινόχωμα.

Βόρεια: θέση Ρήγα ευθεία στο λόφο μέχρι το δενδρίδιο.

Νότια: Κοκκινόχωμα, Σπηλίτσα έως το λόφο του προφήτη Ηλία.

Οι ενδιαφερόμενοι πρότειναν να καταβάλλουν στο δημόσιο χρηματικό ποσό 15,75 δραχμές (525 στρέμματα Χ 0,03 λεπτά/στρέμμα), τον ετήσιο φόρο και ότι άλλο προέβλεπε ο νόμος για τα μεταλλεία. Επίσης, να αποζημιώσουν τους ιδιοκτήτες των εκτάσεων που πιθανώς βρίσκονταν εντός της έκτασης του μεταλλείου.

Στην αίτησή τους αναφέρουν:

«ΠΡΟΣ

ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΙΚΗΝ ΝΟΜΑΡΧΙΑΝ

ΦΘΙΩΤΙΔΟΦΩΚΙΔΟΣ

Λαμβάνομεν την τιμήν οι υποφαινόμενοι Ηρακλής Σταμάτης υπολοχαγός του 10 Πεζικού Τάγματος κάτοικος Λαμίας και διαμένων εν Στυλίδι και Σπυρίδων Γ. Πιπιλίγκας εμποροκτηματίας κάτοικος Στυλίδος να παρακαλέσωμεν υμάς, Κύριε Νομάρχα, όπως ενεργήσητε να μας παραχωρηθή το παρ’ ημών ανακαλυφθέν μεταλλείον του λευκολίθου συμφώνως με την συνημμένην τη παρούση επιστημονικήν έκθεσιν και το συναποστελλόμενον δείγμα του μεταλλεύματος εξ οκάδων 12 και το από 23 8βρίου ε.ε. λεπτομερές διάγραμμα του μεταλλείου.

Το εν λόγω μεταλλείον κείται εντός της επαρχίας Φθιώτιδος και εις την περιφέρειαν της πόλεως Στυλίδος του Δήμου Φαλάρων, τά δε όρια της ζητουμένης εκτάσεως εισί τα εξής.

Ανατολικώς με την θέσιν Ρήγα κατ’ ευθείαν επί της κορυφής του Προφήτου Ηλιού. Δυτικώς με δενδρίδια επί του όρους Κρεμμυδά, Σπηλιά λόφος και Κοκκινόχωμα. Αρκτικώς από την θέσιν Ρήγα κατ’ ευθείαν την σειράν του όρους μέχρι του δενδριδίου. Μεσημβρινώς Κοκκινόχωμα Σπηλίτσα και Προφήτου Ηλιού.

Η δε ολική επιφάνεια, ως διαλαμβάνει το εις τριπλούν υποβληθέν σύν τη περί λευκολίθου υπό σημερινήν χρονολογίαν αιτήσεώς μας διαγράμματα με σμίκρινσιν ενός δεκάκις χιλιοστού του βασιλικού πήχεως, ανέρχεται εις στρέμματα πεντακόσια είκοσι τέσσαρα εξακόσια είκοσι οκτώ μέτρα και πεντήκοντα εκατοστά.

Υποσχόμεθα δε διά της παρούσης μας να πληρώσωμεν κατ’ έτος προς το Δημόσιον από της εκδόσεως του παραχωρητηρίου επ’ ονόματί μας, τρία λεπτά δι’ έκαστον στρέμμα της παραχωρηθείσης μας εκτάσεως του μεταλλείου, και τον ετησίως προσδιορισθησόμενον επί της καθαράς προσόδου του μεταλλείου φόρον, και έτι έν εκατοστόν της δραχμής επί του καθαρού προϊόντος ως ορίζεται εν τοίς άρθροις 30 και 31 του Νόμου.

Προσέτι δε να συμμορφωθώμεν κατά γράμμα και να ακολουθώμεν τον παρά της Κυβερνήσεως κανονισθησόμενον τεχνικόν της μεταλλεύσεως τρόπον, συμφώνως με το άρθρον 29 του Νόμου.

Υποσχόμεθα προσέτι να πληρώσωμεν προς τους τυχόν ιδιοκτήτας το αναλογούν αυτοίς δικαίωμα ως ιδιοκτήτας της παραχωρηθείσης μας εκτάσεως συμφώνως με τα άρθρα 7, 18, και 33 του περί μεταλλείων Νόμου.

Εν Λαμία την 26 8βρίου 1871.

Ευπειθέστατοι

Ηρακλής Σταμάτης

Σπυρίδων Πιπιλίγκας

διά την αντιγραφήν

Εν Λαμία την 27 8βρίου 1871.

Ο υπογρ(αμματεύς) της Νομαρχ(ίας) Φθιωτιδοφωκίδος

(Τ.Σ.) Κ. Θωμόπουλος»

Ακολούθως, η Νομαρχία Φθιώτιδος και Φωκίδος στις 17 Νοεμβρίου 1871 δημοσίευσε διακήρυξη για την παραχώρηση του μεταλλείου. Η διακήρυξη θα δημοσιευόταν με έξοδα των ενδιαφερομένων στις εφημερίδες της Λαμίας ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ και ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ. Επιπλέον, προβλεπόταν τοιχοκόλλησή της στο κεντρικότερο σημείο της Λαμίας και της Στυλίδας και ανάγνωσή της στην εκκλησία τρείς συνεχόμενες Κυριακές, μετά την πρώτη Κυριακή της τοιχοκόλλησης. Μετά το πέρας τετραμήνου διαστήματος, θα υποβαλλόταν στη Νομαρχία εντός οκτώ ημερών τα αποδεικτικά στοιχεία της τοιχοκόλλησης, της ανάγνωσης στις εκκλησίες της διακήρυξης καθώς και τυχούσες αναφορές ενδιαφερομένων.

Η διακήρυξη ανέφερε:

«Αρ. 8154.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ο ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ ΚΑΙ ΦΩΚΙΔΟΣ

Διακηρύττει ότι

Οι Κύριοι Ηρακλής Σταμάτης υπολοχαγός του 10 Πεζικού Τάγματος κάτοικος Λαμίας και διαμένων εν Στυλίδι και Σπυρίδων Γ. Πιπιλίγκας εμποροκτηματίας κάτοικος Στυλίδος διά της προς την Νομαρχίαν ταύτην υπό ημερομηνίαν 26 Οκτωβρίου ε.ε. αιτήσεώς των καταχωρηθείσης εν τώ αριθμώ 175 του βιβλίου των μεταλλείων εξαιτούνται την παραχώρησιν μεταλλείου «Λευκολίθου» κειμένου εις την περιφέρειαν της πόλεως Στυλίδος του δήμου Φαλάρων της επαρχίας Φθιώτιδος αναφέρονται ρητώς ότι.

α) Η αιτουμένη προς παραχώρησιν θέσις έχει έκτασιν μέν εκ στρεμμάτων πεντακοσίων είκοσι τεσσάρων εξακοσίων είκοσι οκτώ μέτρων, και πεντήκοντα εκατοστά. Συνορεύεται δε προς ανατολάς με την θέσιν ρήγα κατ’ ευθείαν επί της κορυφής του Προφήτη Ηλιού, προς δυσμάς με Δενδρίδια επί του όρους Κρεμμυδά, Σπηλιά λόφον, και Κοκκινόχωμα, προς άρκτον με την θέσιν Ρήγα κατ’ ευθείαν την σειράν του όρους μέχρι του Δενδριδίου και προς μεσημβρίαν Κοκκινόχωμα, Σπηλίτσα και Προφήτου Ηλίου.

β) ότι υποχρεούνται να πληρώνωσι τον νενομισμένον επί τε της παραχωρηθησομένης επιφανείας και επί της καθαράς προσόδου προς το δημόσιον τον του μεταλλείου φόρον, και ότι θέλουσι συμμορφωθή με τάς διατάξεις του Νόμου και τάς διαταγάς της Κυβερνήσεως τάς αφορώσας τον τρόπον της μεταλλεύσεως.

γ) Η παρούσα διακήρυξις συνοδευομένη με την από 26 Οκτωβρίου ε.ε. αναφοράν των αιτούντων θέλει δημοσιευθή δι’ εξόδων των εις τάς ενταύθα εκδιδομένας εφημερίδας η «Φωνή του Λαού» και «Φάρος της Όθρυος» θέλει δε τοιχοκολληθή τη φροντίδι του Δημάρχου Λαμίας και μένει εκτεθειμένη επί τέσσαρας συνεχείς μήνας εις το δημοσιώτερον μέρος της πρωτευούσης του Νομού Φθιωτιδοφωκίδος της Επαρχίας Φθιώτιδος του Δήμου Λαμίας και εις Στυλίδα, εις την περιφέρειαν της οποίας περιλαμβάνεται η περίμετρος της προς παραχώρησιν ζητουμένης εκτάσεως και εις τα μέρη ένθα διαμένουσιν οι αιτούντες την παραχώρησιν τη επιμελεία των οικείων Δημάρχων.

Προς τούτοις η παρούσα θέλει αναγινώσκεσθαι επ’ εκκλησίας κατά τρείς συνεχείς από της πρώτης τοιχοκολλήσεως Κυριακάς μετά την θείαν λειτουργίαν.

Διαρκουσών δε των δημοσιεύσεων τούτων η αναφορά των ανωτέρω αιτούντων, και τα διαγράμματα της επιφανείας θέλουσιν μένει εκτεθειμένα εις το γραφείον της Νομαρχίας, προς γνώσιν και οδηγίαν των ενδιαφερομένων.

Μετά την λήξιν της ταχθείσης τετραμήνου προθεσμίας υποβάλλονται προς την Νομαρχίαν εντός οκτώ ημερών αι απαιτούμεναι περί των δημοσιεύσεων και τοιχοκολλήσεων και επ’ εκκλησίας αναγνώσεων της διακηρύξεως ταύτης αποδείξεις, καθώς και αι τυχόν εις τάς εντοπίους αρχάς υποβληθείσαι αναφοραί των επί της προκειμένης υποθέσεως ενδιαφερομένων.

εν Λαμία την 17 9βρίου 1871

Ο Νομάρχης

(Τ.Σ.)   Π.Γ.Ζάνος»

 

 

ΠΗΓΗ

Εφημερίδα ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ, φύλλο 770/20-11-1871, σελίδες 2-3, ψηφιακός σελιδοδείκτης 726.

 

 

Οι βουλευτικές εκλογές του 1868 στη Φθιώτιδα: αποτελέσματα ψηφοφορίας στο Δήμο Λαμιέων και προεκλογικοί διορισμοί

Από την Πέμπτη 21 έως και την Κυριακή 24 Μαρτίου 1868 (Ιουλιανό ημερολόγιο) πραγματοποιήθηκαν στο ελληνικό βασίλειο βουλευτικές εκλογές. Νικητής αναδείχθηκε το κόμμα του Δημητρίου Βούλγαρη, το οποίο και σχημάτισε κυβέρνηση. Οι εκλογές αυτές σημαδεύτηκαν από καταγγελίες για άσκηση βίας, πρόκληση επεισοδίων κατά τη διεξαγωγή τους αλλά και δημοσίευση αλλοιωμένων αποτελεσμάτων υπέρ των κυβερνητικών υποψηφίων.

Από την έρευνα στο διαδίκτυο εντοπίσθηκαν τεκμήρια σχετικά με τη διεξαγωγή των εκλογών στη Φθιώτιδα. Ειδικότερα, εντοπίσθηκαν έγγραφα με τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας στο Δήμο Λαμιέων και κατάλογος με προεκλογικούς διορισμούς στο δημόσιο κατοίκων της Φθιώτιδας. Ο κατάλογος με τους διορισμούς δημοσιεύθηκε και σε αθηναϊκές εφημερίδες.

 

1. Αποτελέσματα στο Δήμο Λαμιέων

Στο αρχείο της Ακαδημίας Αθηνών διασώθηκε έγγραφο με τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας στο Δήμο Λαμιέων (Εικ.1αβ).

α

β

Εικ.1αβ. Ακριβές αντίγραφο των αποτελεσμάτων στο Δήμο Λαμιέων των βουλευτικών εκλογών του 1868 (πηγή: Αρχείο Ακαδημίας Αθηνών).

 

Πρόκειται για ακριβές αντίγραφο των αποτελεσμάτων ανά υποψήφιο των βουλευτικών εκλογών του 1868 για το δήμο Λαμιέων. Το 1868 δήμαρχος Λαμιέων ήταν ο Κωνσταντίνος Κρίτσας. Το έγγραφο φέρει ημερομηνία «Εν Λαμία την 24 Μαρτίου 1868» και το υπογράφουν:

-Τα μέλη της εφορευτικής επιτροπής Γ. Γραμματίκας, Αναγνώστης Π. Ζητουνιάτης και Λ. Αθ. Ρούκης.

-Οι υποψήφιοι Ι. Γ. Κρίτσας, Ευάγγ. Κ. Τσιριμώκος, Κ. Τραγωδάρας, Κ. Σ. Τράκας, Χ. Ι. Χρηστίδης, Α. Ι. Τουρτούρης, Ευστ. Καραστάθης, Νικ. Μαρούλης.

-Ο αντιπρόσωπος της διοικητικής αρχής Δ. Β. Διογενίδης.

Στο έγγραφο καταγράφεται ότι εψήφισαν 1.021 ψηφοφόροι του Δήμου Λαμιέων.

Στην πίσω όψη του εγγράφου:

«ακριβές αντίγραφον διά την αντιγραφήν

Εν λαμία την 24 Μαρτίου 1868

Η εφορευτική επιτροπή

Γ. Γραμματίκας

λ. Αθ. Ρούκης

Αναγνώστης Π. Ζητουνιάτης»

 

2. Προεκλογικοί διορισμοί στη Φθιώτιδα

Στο αρχείο της Ακαδημίας Αθηνών διασώθηκε έγγραφο με 69 ονοματεπώνυμα κατοίκων της Φθιώτιδας, οι οποίοι διορίσθηκαν προεκλογικά στο δημόσιο (Εικ.2αβγ). Για το διορισμό τους μεσολάβησαν οι υποψήφιοι βουλευτές Κωνσταντίνος Δυοβουνιώτης, Θεμιστοκλής Παπακώστας, Γεώργιος Βελέντζας και Αθανάσιος Βαλατσός.

α

β

γ

Εικ.2αβγ. Κατάλογος διορισθέντων δημοσίων υπαλλήλων στην επαρχία Φθιώτιδος κατά την προεκλογική περίοδο των βουλευτικών εκλογών του 1868 (πηγή: Αρχείο Ακαδημίας Αθηνών).

 

Από τους αναφερομένους βουλευτής του νομού Φθιώτιδος και Φωκίδος εξελέγη ο Κωνσταντίνος Δυοβουνιώτης. Οι υπόλοιποι βουλευτές που εξελέγησαν ήταν οι Δημήτριος Χατζίσκος, διετέλεσε και πρόεδρος της Βουλής, Κομνάς Τράκας, Ιωάννης Φίλωνος, Βασίλειος Τριάντης και Ευστάθιος Γαλάτης.

Στο έγγραφο με τον κατάλογο των ονοματεπωνύμων καταγράφονται τα εξής:

σελίδα 1

«Η “Αλήθεια” εκτίθησι πάντοτε την αλή=/

θειαν και μόνον την αλήθειαν.

Ιδού Οι διορισθέντες Δημόσιοι υπάλληλοι κατά/

την επαρχίαν Φθιώτιδος πρό των εκλογών τη συστά=/

σει και αιτήσει των υπουργικών υποψηφίων/

νύν δε επιδόξων Βουλευτών. Κ. Δυοβουνιώτου, Θ./

Παπακώστα, Γ. Βελέντζα και Α. Βαλατζού.-/

1. Γεώργιος Ριζόπουλος, υποτελώνης Στυλίδος./

2. Κωνσταντίνος Ριζόπουλος, υγειονομοφύλαξ Στυλίδος./

3. Ευστάθιος Παππαλεξόπουλος, ταχυδρομικός επιστάτης Στυλίδος./

4. Γεώργιος Παππανικολόπουλος, υγειονομοσταθμάρχης Σούρπης./

5. Δημ. Χλαμίδας, υποεπιστάτης λιμένος Ν. Μεντζέλης./

6. Πάνος Φετιλίρας, …. Ν. Μεντζέλης./

7. Αλεξ. Σηγκόπουλος, ταχυδρομικός επιστάτης Ν. Μεντζέλης (επαύθη αλλ’ ανεκλήθη αμέσως)./

8. Ιω. Ριζόπουλος, υγειονομοφύλαξ Πτελιού επαύθη και ανεκλήθη αμέσως./

9. Ευστάθιος Τόγιας, λιμενάρχης Ν. Μεντζέλης./

10. Δημήτρ. Μανσόλας, α΄ τάξεως βοηθός λιμεναρχείου Στυλίδος, επαύθη και ανεκλήθη αμέσως./

11. Ιωάν. Λαγός, υπογραμματεύς της Νομαρχίας./

12. Λαχανοκάρδης, Γραφεύς της Νομαρχίας./

13. Κ. Τσαούσης, Γραμματεύς του Δικαστηρίου κατά προβιβασμόν./

14. Κ. Γραβάνης, Αλαταποθηκάριος Λαμίας./

15. Θεμ. Μπαρμπαγιαννόπουλος, Φύλαξ Αλυκής./

16. Σταμ. Κατσανάκης, Επιστάτης Ταχυδρομείου Λαμίας./

17. Β. Βεργίλος, Βοηθός του Ταχυδρομείου./

18. Λεωνίδας Δέδης, Γραμματοδιανομεύς./

19. Χρήστος Βαλατσός, Σταθμάρχης Δερβέν Φούρκας./

20. Κώστας Τρίγκας, Κλητήρ του Γυμνασίου./»

σελίδα 2

«21. Δημ. Ζαγκανάς, υποδεσμοφύλαξ των φυλακών./

22. Δημ. Λαγός, Οδηγός/

23. Αργύρης Αργυρόπουλος, Οδηγός/

24. Ζ. Κακαβογιάννης, Ομοίως/

25. Χαρ. Χολέβας, »/

26. Αθ: Μακρυγιάννης, »/

27. Γρηγ: Λιακατάς, »/

28. Δημ: Τεμπέλης, »/

29. Αθ. Ζιόγας, »/

30. Ανδρέας Γιοβάνης, »/

31. Ιωάν. Γραμματίκας, »/

32. Γεώρ. Τζιουμεριώτης, »/

33 Θωμάς Ράτζας, »/

34 Ν.Μολιτσής, »/

35. Αθ. Καραμήτσος, »/

36. Δημ. Τσατσισόλης, »/

37. Δ. Γ. Στυλιδιώτης, »/

38. Ν. Τσέλιος, »/

39. Ι. Ντεμίρης, »/

40. Ν. Σουφλερός, »/

41. Ιω. Γιαταγάνας, »/

42. Πάνος Ρουπόπουλος, »/

43. Μητ. Φούκας, »/

44. Γεώρ. Γραμματίκας, »/

45. Νικηφόρος Ιερομνήμων, »/

46. Αδάμ Αποστόλου, »/

47. Ιωάννης Πλατανιάς, »/

48. Σπύρος Στράτος, »/

49. Αν. Ξανθός, »/

50. Ν. Τσιάκας, »/

51. Κ. Καραθανάσης, »/»

σελίδα 3

«52. Λάμπρος Κυριαζής, Οδηγός/

53. Αθ. Γιαννούτσος, »/

54. Κ. Βουλγαρόπουλος, »/

55. Π. Χαρμπής, »/

56. Ν. Μπλούνας, »/

57. Δ. Ψωμάς, »/

58. Ζαχ. Χατζόπουλος, »/

59. Βασ. Δρούγκας, »/

60. Αθ. Κρήκας, »/

61. Κ. Μπλέτζος, »/

62. Γ. Αργυρόπουλος, »/

63. Κ. Πάνος, »/

64. Βιτζέντζος, »/

65. Δ. Μπουρότης, »/

66. Ν. Σκαρμούτζος, »/

67. Φώτης Φωτάκης, »/

68. Αθ. Βέτας, »/

Οι άνωθεν ούτοι πλείστοι των οδηγών τούτων διορισθέντες ένα περίπου μήνα πρό/

της Βουλευτικής εκλογής με μηνιαίον μισθόν 50 – 60 – 80/

Δραχμάς παρέμειναν εις την οικίαν των μισθοδοτούμενοι,/

… Δεν πιστεύομεν όμως ότι και ήδη ο αρχηγός Σκαλτσάς/

θέλει ανεχθή την τοιαύτην σπατάλην.

69. Τριανταφυλλίδης, Νομαρχιακός υποδημοδιδάσκαλος/

λαμίας.

Εν τούτοις ο ανωτέρω πίναξ των δημοσίων τούτων/

υπαλλήλων, οίτινες εγένοντο παρά του υπουργείου, χάριν βεβαίως της παρά του/

υπουργείου, αμερολήπτου και ηθικής των εκλογών διεξα-/

γωγής, δεν είναι πλήρης, επιφυλασσόμεθα δε να πέμψωμεν/

κατόπιν και τα παραλειφθέντα πρόσωπα.-».

Το έγγραφο δημοσιεύθηκε στις αθηναϊκές εφημερίδες ΑΛΗΘΕΙΑ και ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ σε ολοσέλιδο άρθρο της υπό τον τίτλο «Η εν Λαμία «Φωνή του Λαού» και αι τελευταίαι βουλευτικαί εκλογαί», μεταξύ των άλλων, δημοσίευσε και τον κατάλογο των διορισθέντων δημοσίων υπαλλήλων.

Η ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ αναδημοσίευσε από την ΑΛΗΘΕΙΑ τον ίδιο κατάλογο σε άρθρο της υπό τον τίτλο «Κατάλογος ρουσφετίων».

  

ΠΗΓΕΣ

1. Αρχείο Ακαδημίας Αθηνών:

-Ακριβές αντίγραφο των αποτελεσμάτων στο Δήμο Λαμιέων των βουλευτικών εκλογών του 1868.

-Κατάλογος διορισθέντων διορισθέντων δημοσίων υπαλλήλων στην επαρχία Φθιώτιδος.

2. Εφημερίδες:

-ΑΛΗΘΕΙΑ, φύλλο 652/1-6-1868, σελίδα 2.

-ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ, φύλλο 1435/3-6-1868, σελίδα 3, ψηφιακός σελιδοδείκτης 218.

 

  

 

Το ιχθυοτροφείο του Μώλου το 1850

 

Εικ.1 Ο Μαλιακός κόλπος σε γαλλικό χάρτη του έτους 1826. (πηγή: Pierre M. Lapie, Armand-Charles Guilleminot, Jacques Jean Marie François Boudin Tromelin, Cartephysique, historique et routière de la Grèce.).

 

Σε φύλλο εφημερίδας της κυβερνήσεως του έτους 1850 (ΦΕΚ 3/Α/15-02-1850) δημοσιεύθηκε διακήρυξη «Περί εκποιήσεως του ιχθυοτροφείου Μώλου».

Σύμφωνα με τη διακήρυξη, η όλη έκταση βρισκόταν μεταξύ των επαρχιών Λοκρίδας και Φθιώτιδας και περιελάμβανε τα ιχθυοτροφεία Μώλου, Αλαμάνας, Μεγάλης Βρύσης και Αυλακίου (Εικ.1). Η οριοθέτησή του προσδιοριζόταν από το λιμάνι του Μώλου και κατέληγε στο λιμάνι της Αγίας Μαρίνας. Ο ενοικιαστής θα εκμεταλλευόταν αποκλειστικά και μόνο τους ιχθύες, χρησιμοποιώντας μέσα που δεν θα κατέστρεφαν το γόνο. Η διάρκεια της ενοικίασης οριζόταν σε τέσσερα έτη.

Δεν είναι γνωστό εάν τελικά το ιχθυοτροφείο ενοικιάστηκε σε ενδιαφερόμενο ενοικιαστή.

Στο φύλλο εφημερίδας της κυβερνήσεως ορίζονται επί λέξει τα εξής:

«Αριθ. Πρωτ. 3051. Π(αρόντος) έτ(ους)

Διεκπ(εραίωσις) 237.

ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ

Περί εκποιήσεως του ιχθυοτροφείου Μώλου.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

Ο Νομάρχης Φθιωτιδο-Φωκίδος και ο Οικονομικός Έφορος Φθιώτιδος

Διακηρύττουν ότι·

Δυνάμει του από 5 Φεβρουαρίου 1849 περί εκμισθώσεως των ιχθυοτροφείων ΡΙΘ΄ Νόμου, και της από 29 Νοεμβρίου του αυτού έτους υπ’ αριθ. 38.823 διαταγής του επί των Οικονομικών Υπουργείου, εκτίθεται εις δημοπρασίαν τετραετούς ενοικιάσεως το μεταξύ των δύω επαρχιών Λοκρίδος και Φθιώτιδος κείμενον ιχθυοτροφείον Μώλου, περιέχον α΄. το ιχθυοτροφείον Μώλου· β΄. το της Αλαμάνας· γ΄. το Μεγαλοβρυσιώτικον και δ΄. το Αυλακιώτικον, υπό τους ακολούθους όρους·

1) Τα όρια του ιχθυοτροφείου τούτου άρχονται από τον λιμένα του Μώλου και τελειώνουν εις τον λιμένα της Αγίας Μαρίνας.

2) Η δημοπρασία θέλει ενεργηθή ενταύθα εις τον συνήθη των δημοπρασιών τόπον, αρχομένη την 28 του ισταμένου μηνός Φεβρουαρίου, και λήγουσα την 2 του προσεχούς Μαρτίου, το δε αποτέλεσμα αυτής εναπόκειται εις την έγκρισιν του υπουργείου των Οικονομικών.

3) Ο αναδειχθησόμενος ενοικιαστής υπόκειται εις όλας τας υποχρεώσεις του από 23 Μαρτίου (4 Απριλίου) 1839 Νόμου περί πενταετούς ενοικιάσεως των ιχθυοτροφείων του Κράτους, και ιδίως των άρθρων 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, και 18 του Νόμου.

4) Ο αυτός δεν θέλει έχει καμμίαν άλλην ωφέλειαν παρά την των ιχθύων· όλαι αι λοιπαί εξ άλλων ειδών ωφέλειαι ανήκουν εις το δημόσιον.

5) Οφείλει να συμμορφωθή καθ’ όλα με τάς διατάξεις του άρθρου 11 του μνησθέντος Νόμου του έτους 1839 μεταχειριζόμενος μόνον όσα η τοπική χρήσις μετεχειρίζετο μέχρι τούδε μέσα διά την άγραν των ιχθύων χωρίς να μεταχειρισθή άλλα, τα οποία θεωρούνται ως καταστρεπτικά του γόνου αυτών.

6) Υποχρεούται πρός τοίς άλλοις να εκκαθαρίση το ιχθυοτροφείον τούτο όσον η φύσις του τόπου και μέρους το επιτρέπει, να κλείση τα μέρη όσα δύνανται να κλεισθώσι με φραγμούς και λοιπά, και να το παραδώση εις το τέλος της ενοικιάσεως εν καλή καταστάσει, χωρίς να έχη την παραμικράν απαίτησιν από το δημόσιον.

7) Οι φραγμοί, αι καλαμωταί και όσαι μηχαναί ήθελον στηθή παρά του ενοικιαστού εντός της θαλάσσης ή εις την άκραν του παραλίου ανήκουν εις το δημόσιον μετά την λήξιν της ενοικιάσεως. Αι δε λέμβοι, τα δίκτια, άλλα κινητά εργαλεία η προς χρήσιν του ιχθυοτροφείου συναγμένη ξυλική και άλλη ύλη καλαμίων, ψαθίων. και λοιπόν μένουν ιδιοκτησία του ενοικιαστού. Όσοι δ’ ευρεθώσι νεοκτισμένοι παρά του ενοικιαστού οικίσκοι ή καλύβια επ’ εθνικής γής, μένουν εις την κατοχήν της Κυβερνήσεως, αποδιδομένου εις τον ενοικιαστήν του ημίσεως της τιμής των οικοδομών κατά την γενησομένην εκτίμησιν παρά των αμφοτέρωθεν εκλεχθησομένων πραγματογνωμόνων.

8) Ο ενοικιαστής υπόκειται εις την πληρωμήν των τελών του χαρτοσήμου και των του κήρυκος δικαιωμάτων.

Προσκαλούνται επομένως οι επιθυμούντες να γίνωσιν ενοικιασταί να παρουσιασθώσιν εγκαίρως εις την δημοπρασίαν διά να λάβωσι μέρος εις τον συναγωνισμόν.

Εν Λαμία την 9 Φεβρ. 1850.

Ο Νομάρχης και Α.Α.

Ο Γραμματεύς

Δ. Δεσύλλας.

Ο Οικονομ(ικός) Έφορος

Άγγελος Γ. Ζάννος.»

ΠΗΓΗ

Εθνικό τυπογραφείο.

 

 

 

 

 

Πυρκαγιά σε εμπορική επιχείρηση της Λαμίας το 1865

  

Εικ.1 Ο Κωνσταντίνος Μαλλιόπουλος (1824-1901), ένας από τους ιδιοκτήτες της επιχείρησης [πηγή: περιοδική έκδοση ΠΟΙΚΙΛΗ ΣΤΟΑ ΙΕ΄ (1912), Εικόνες και βιογραφήματα, Κωνσταντίνος Μαλλιόπουλος, σελίδα 616].

 

Εισαγωγή

Την Παρασκευή 21 Μαΐου 1865 (Ιουλιανό ημερολόγιο), ανήμερα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης και ένα μήνα μετά την επίσκεψη του βασιλιά Γεωργίου Α΄ στη Λαμία, ξέσπασε φωτιά σε εμπορικό κατάστημα της πόλης. Πρόκειται για το κατάστημα των αδελφών Μαλλιόπουλου, το οποίο υπέστη μεγάλη καταστροφή. Δέκα χρόνια αργότερα, σε οδηγό της Λαμίας του 1875, η επιχείρηση δεν καταγράφεται σε εμπορικό οδηγό της πόλης (βλέπε: Οδηγός της Λαμίας του 1875 και το βιομηχανικό συγκρότημα «Η Φθιώτις» του «Κ.Π.Αγαθοκλήςκαι Σία» στη Στυλίδα).

Η πυρκαγιά

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα των εφημερίδων της εποχής, η φωτιά εξερράγη στις επτάμιση το απόγευμα της Παρασκευής 21 Μαΐου 1865. Αιτία ήταν η ύπαρξη εύφλεκτου υλικού (ξερού χόρτου) αποθηκευμένου κρυφά στο κατάστημα, χωρίς να το γνωρίζουν οι δημόσιες αρχές. Διαδόθηκε πολύ γρήγορα. Οι αρχές και οι πολίτες έσπευσαν να την κατασβήσουν χωρίς όμως να μπορούν να πλησιάσουν. Ο δημοτικός αστυνόμος Γουργιωτάκης ανακάλυψε ότι μέσα στο κατάστημα υπήρχαν παράνομα 10-15 βαρέλια πυρίτιδας. Αμέσως έσπευσε να ειδοποιήσει το νομάρχη, τον εισαγγελέα και τις λοιπές αρχές για ενδεχόμενη έκρηξη. Μετά από πέντε λεπτά, αφού είχαν απομακρυνθεί οι άνθρωποι, λόγω ανάφλεξης της πυρίτιδας ακολούθησε έκρηξη με τρομερό κρότο και ωστικό κύμα,. Οι πόρτες, τα παραθυρόφυλλα και τα τζάμια πολλών σπιτιών έσπασαν. Τοίχοι σπιτιών ράγισαν. Φλεγόμενα ξύλινα δοκάρια από τις σκεπές και μεγάλες πέτρες εκτινάχτηκαν στον αέρα σε ύψος εκατό οργυιών (περίπου εκατόν ογδόντα μέτρα) και έπεσαν πάνω σε γειτονικά σπίτια. Αποτέλεσμα ήταν να σπάσουν τα κεραμίδια τους και να μεταδοθεί η φωτιά. Η προσπάθεια κατάσβεσης πλέον επικεντρώθηκε όχι στο φλεγόμενο κτίριο της επιχείρησης αλλά στα γειτονικά σπίτια.

Η έκρηξη κατέστρεψε πέντε σπίτια και το τότε κτίριο της νομαρχίας, το οποίο βρισκόταν πολύ κοντά στο κατάστημα. Σύμφωνα με την ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ η έκρηξη «επλήγωσε θανατηφόρως τέσσαρας ανθρώπους». Η ΑΥΓΗ δημοσίευσε την πληροφορία ότι στην πραγματικότητα η πυρκαγιά είχε σκοπό την καταστροφή των πρακτικών των πρόσφατων βουλευτικών εκλογών: «-Λέγεται ότι τα πρακτικά της βουλευτ(ικής) εκλογής Φθιώτιδος επυρπολήθησαν κατά την τελευταίαν εν Λαμία συμβάσαν πυρκαϊάν πλησίον του νομαρχιακού καταστήματος...».

Η είδηση της πυρκαγιάς δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες της εποχής. Οι δύο τοπικές εφημερίδες (ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ και ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ) περιγράφουν το γεγονός με αρκετές λεπτομέρειες. Οι υπόλοιπες εφημερίδες μεταδίδουν περιληπτικά την είδηση.

Η είδηση στις τοπικές εφημερίδες

Ακολουθούν τα δημοσιεύματα δύο αθηναϊκών εφημερίδων, οι οποίες παραθέτουν αυτούσιο το κείμενο των δύο τοπικών εφημερίδων:

α) Ο ΕΘΝΟΦΥΛΑΞ αναδημοσιεύει την είδηση από τη ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ:

«Πυρκαϊά εν Λαμία.

Εκ της συναδέλφου Φωνής του Λαού, εν Λαμία εκδιδομένης, ερανιζόμεθα τα επόμενα περί της αυτόθι συμβάσης καταστρεπτικής πυρκαϊάς, εξ ής υπέστησαν σημαντικήν ζημίαν οι αδελφοί Μαλιόπουλοι.

“Χθές το εσπέρας (21 μαΐου) εξερράγη εν τη πόλει ημών πυρκαϊά επί δύο εργαστηρίων των αδελφών Μαλιοπούλων. Ούτοι ως και πάντες οι έμποροι από πλεονεξίαν φερόμενοι έχουσιν εις τάς αποθήκας των πυρίτιδα εις αρκετήν ποσότητα, εισάγοντες ταύτην ή κρυφίως ή και από έλλειψιν αυστηράς επιτηρήσεως. Η πυρκαϊά ήτο πολύ ταχεία, καταναλώσασα αμφότερα τα εργαστήρια εις μικρού χρόνου διάστημα. Ευτυχώς οι ιδιοκτήται ανήγγειλον εις το κοινόν την ύπαρξιν πυρίτιδος εις τάς καιομένας αποθήκας, και η κατόπιν γενομένη έκρηξις της πυρίτιδος δεν επροξένησε δυστυχήματα· επροξένησεν όμως αρκετάς ζημίας, αίτινες βεβαίως θέλουσι τιμωρήσει σπουδαίως την απροσεξίαν και πλεονεξίαν των δυστυχησάντων. Η πόλις άπασα μετά την έκρηξιν της πυρίτιδος ανησύχησε σπουδαίως, και δεν ηκούετο φωνή συμπαθείας ουδεμία διά τούς ζημιουμένους από την πυρκαϊάν. Τοιουτοτρόπως και η κοινή γνώμη τιμωρεί τούς μη προσηκόντως φερομένους.”» (ΕΘΝΟΦΥΛΑΞ 758/27-05-1865, σελίδα 2, ψηφιακός σελιδοδείκτης 191)

β) Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ αναδημοσιεύει αυτούσιο το κείμενο της εφημερίδας ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ, ο οποίος περιγράφει με περισσότερες λεπτομέρειες το γεγονός:

«Πυρκαϊά εν Λαμία.

Τρομερόν και φρικαλέον συμβάν έλαβε χώραν χθές περί την 7 ½ μ.μ. εν Λαμία· έστι δε το ακόλουθον.

Πυρκαϊά εξερράγη εις τινα οικίαν πλησίον της Νομαρχίας και εις το κέντρον της πόλεως,ανήκουσαν εις τούς αδελφούς Αλέξιον και λοιπούς Μαλειουπούλους, εντός της οποίας οι ιδιοκτήται λάθρα και άνευ γνώσεως των αρχών είχον χόρτον. Του χόρτου αναφθέντος αι φλόγες μαινόμεναι ενέμοντο πάσαν ύλην. Αι αρχαί και ο λαός συνέρρευσαν εις χιλιάδας διά την απόσβεσιν του πυρός, όπερ ουδένα επέτρεπε να πλησιάση. Εν τώ μεταξύ ο Αστυνόμος Κ. Γουργιωτάκης ανακαλύψας ότι εντός της οικίας ταύτης υπήρχον 10-15 βαρέλια πυρίτιδος, σπεύδει δρομαίως και με κίνδυνον της ζωής του, και ειδοποιεί τον Νομάρχην, τον εισαγγελέα και λοιπούς παρόντας περί του επαπειλούντος τρομερού κινδύνου εκ της αναφλέξεως της πυρίτιδος. Μόλις παρήλθον πέντε λεπτά από της ειδοποιήσεως ταύτης, μεθ’ ήν οι άνθρωποι έδραμον και απεμακρύνθησαν εκ του τόπου του κινδύνου, και η τρομερά έκρηξις έλαβε χώραν αναφλεχθείσης της πυρίτιδος. Ο κρότος και ο κλονισμός υπήρξαν μέγιστοι, εις τρόπον ώστε τα παραθυρόφυλλα, αι θύραι και τα υάλια των οικιών κατεθραύσθησαν και συνετρίβησαν· πολλαί οικίαι διερράγησαν. Δοκοί καιόμεναι και μεγάλοι λίθοι ετινάχθησαν εις τον αέρα εις εκατόν οργυών ύψος και κατέπεσον επί των πέριξ οικιών, των οποίων συνετρίβησαν αι κέραμοι και ήρξαντο να καίωσι· τότε και αι αρχαί και οι πολίται έτρεξαν να σβέσωσι ουχί πλέον την καιομένην οικίαν, ένθα δεν ετόλμων να πλησιάσωσι, διότι είχε διαδοθή ότι υπήρχον και έτερα δέκα βαρέλια πυρίτιδος, αλλά τάς οικίας, αίτινες ήρξαντο να καίωνται. ως εκ της επ’ αυτών καταπτώσεως των ανημμένων δοκών. Εάν δεν επρολαμβάνετο η είδησις ότι υπάρχει πυρίτις, ή εάν πέντε λεπτά αργότερα εδίδετο, και εγίνετο η έκρηξις, σήμερον η Λαμία ήθελεν αποκατασταθή κοιλάς του κλαυθμώνος, διότι πεντακόσιοι άνθρωποι τουλάχιστον ήθελον καή, φονευθή και πληγωθή, εκ της ασφυξίας ήθελον αποθάνη· ιδού οποίων μεγίστων κακών γίνονται παραίτιοι οι τολμηροί εκείνοι άνθρωποι οίτινες παραβαίνοντες τάς απαγορευτικάς αστυνομικάς διατάξεις εναποθηκεύωσιν εντός των οικιών πόλεως χόρτον και πυρίτιδα. Μυριάκις κατεκρίναμεν τοιαύτας πράξεις και παρεκαλέσαμεν τούς συμπολίτας μας να απέχωσι τοιούτων επικινδύνων επιχειρήσεων επί παραβάσει των αστυνομικών διατάξεων, και επεστήσαμεν την προσοχήν των αρχών ίνα ώσιν άγρυπνοι και να μη αμελώσι των σπουδαιοτέρων καθηκόντων των· αλλ’ ατυχώς δεν εισηκούσθημεν, και ιδού πόλις ολόκληρος έτρεξε τον μέγιστον των κινδύνων. (Φάρος Όρθρυος)» (ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ 615/27-05-1865, σελίδες 3 & 4, ψηφιακοί σελιδοδείκτες 153 & 154).

Η λανθασμένη είδηση

Η ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ αρχικά μετέφερε λανθασμένα την είδηση ότι η πυρκαγιά εξερράγη «εν τώ στρατώνι τώ υπάρχοντι εντός του φρουρίου Λαμίας». Αμέσως όμως στο επόμενο φύλλο της διορθώνει την είδηση: «-Η εν Λαμία εκραγείσα πυρκαϊά, εξερράγη ουχί εν τώ στρατώνι τώ κειμένω εν τώ φρουρίω, αλλά εν τη πόλει από τινος καταστήματος, εν ώ ευρίσκετο εναποταμιευμένη αρκετή πυρίτις, ήτις εκραγείσα κατέστρεψε πέντε οικίας, εν αίς και το νομαρχιακόν κατάστημα και επλήγωσε θανατηφόρως τέσσαρας ανθρώπους. Εάν η εν Λαμία διοικητική και αστυνομική αρχή ήτον άγρυπνος, και δεν επέτρεπε την εν τοίς εργαστηρίοις φύλαξιν πυρίτιδος, αλλά διέτασσε την μεταφοράν αυτής εις την πυριτιδαποθήκην, δεν θα συνέβαιναν τα γενόμενα δυστυχήματα. Επειδή δε πληροφορούμεθα, ότι και ενταύθα εις πολλά καταστήματα υπάρχει τοποθετημένη πυρίτις, προκαλούμεν πάλιν επί τούτου την σύντονον της αστυνομίας προσοχήν.» (ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ 657/25-05-1865, σελίδες 3 & 4, ψηφιακοί σελιδοδείκτες 191 & 192).

Η οικογένεια Μαλλιόπουλου

Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Λαμιέων του 1879 εμφανίζονται εγγεγραμμένοι δύο αδελφοί Μαλλιόπουλοι:

1)με α/α 743 ο Μαλλιόπουλος Αλέξιος του Ιωάννη, ετών 57, επαγγέλματος έμπορος και ενεστώτα τόπο διαμονής τη Λαμία και

2)με α/α 744 ο Μαλλιόπουλος Κωνσταντίνος του Ιωάννη, ετών 50, επαγγέλματος έμπορος και ενεστώτα τόπο διαμονής τη Λαμία (Εικ.1).

Οι δύο εγγεγραμμένοι είναι οι ιδιοκτήτες της καταστραφείσας επιχείρησης.

Η οικογένεια Μαλλιόπουλου καταγόταν από το χωριό Δοβρά Ζαγορίου Ιωαννίνων (από το 1927 Ασπράγγελοι). Ο πατέρας τους Ιωάννης μετακόμισε στη Λαμία, όπου ίδρυσε εμπορική επιχείρηση. Το 1847 απεβίωσε και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του Αλέξιος, Κωνσταντίνος, Λάζαρος, Πέτρος και Απόστολος. Η επιχείρηση (ομόρρυθμος εταιρία) ονομάσθηκε «Αλέξιος και αδελφοί Μαλλιόπουλοι Ο.Ε.».

Το 1860 αποχώρησαν οι Λάζαρος, Πέτρος και Απόστολος και η επιχείρηση ονομάσθηκε «Αλέξιος και Κωνσταντίνος Μαλλιόπουλος». Ο Αλέξιος Μαλλιόπουλος διετέλεσε και δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Λαμιέων.

Ο Κωνσταντίνος Μαλλιόπουλος (1824-1901) ήρθε στη Λαμία σε ηλικία 12 ετών το 1836. Σε ηλικία 30 ετών νυμφεύθηκε τη Μαρία Ζούνη, κόρη πλούσιας ηπειρώτικης οικογένειας. Κατά την επανάσταση της Θεσσαλίας του 1854 όπλισε με έξοδά του αριθμό ανδρών και συμμετείχε σε αυτήν. Υπήρξε συμπολεμιστής του Θεοδώρου Ζιάκα και διακρίθηκε στις μάχες του Σπηλαίου Καλαμπάκας και Αγίου Γεωργίου. Στη μάχη του Σπηλαίου τραυματίσθηκε στον αριστερό βραχίονα. Μετά την προσάρτηση της Θεσσαλίας (1881) αγόρασε τα χωριά Αμαρλάρ (από το 1927 Κοιλάδα Λαρίσσης) και Χαϊχάλ (από το 1928 καταργημένος οικισμός κοντά στο Λεοντάρι Δομοκού). Στο Αμαρλάρ απεβίωσε το 1889 η σύζυγός του Μαρία. Εκλέχτηκε δύο φορές δήμαρχος Ταμασίου. Απεβίωσε και ετάφη στην Αθήνα την πρωτομαγιά του 1901. Κοντά του βρισκόταν ο μοναδικός γιός του πολιτευτής Δημήτριος Μαλλιόπουλος.

 

 

ΠΗΓΕΣ-ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Εφημερίδες:

ΑΜΑΛΘΕΙΑ Σμύρνης:

φύλλο 1371/28-05-1865, πρωτοσέλιδο, ψηφιακός σελιδοδείκτης 42.

ΑΥΓΗ Αθηνών:

φύλλο 1440/25-05-1865, σελίδα 3, ψηφιακός σελιδοδείκτης 194.

φύλλο 1443/29-05-1865, σελίδα 3, ψηφιακός σελιδοδείκτης 200.

ΕΘΝΟΦΥΛΑΞ Αθηνών:

φύλλο 758/27-05-1865, σελίδα 2, ψηφιακός σελιδοδείκτης 191.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ Αθηνών (Εφημερίς των αρχών της Ι΄ Οκτωβρίου):

φύλλο 615/27-05-1865, σελίδες 3 & 4, ψηφιακοί σελιδοδείκτες 153 & 154.

Η ΕΛΠΙΣ Αθηνών (Εφημερίς των αρχών της Γ΄ Σεπτεμβρίου):

φύλλο 1305/01-06-1865, σελίδα 3, ψηφιακός σελιδοδείκτης 355.

ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ Αθηνών:

φύλλο 656/22-05-1865, σελίδα 4, ψηφιακός σελιδοδείκτης 190.

φύλλο 657/25-05-1865, σελίδες 3 & 4, ψηφιακοί σελιδοδείκτες 191 & 192.

2. Κώστα Δημοσθ. Γαλλή, Ο εκλογικός κατάλογος του Δήμου Λαμιέων του 1879 (ήτοι Λαμίας, Σαραμουσακλή, Μεγ. Βρύσης, Λιμογαρδίου, Παλαιοχωρίου, Δίβρης, Δερβέν Φούρκας, Τσοπανλατών, Δαϊτσάς, Μπεκή, καλυβίων, Κόμματος, Ιμίρμπεη και Ταράτσας), Αθήνα 1984.

3. Περιοδική έκδοση ΠΟΙΚΙΛΗ ΣΤΟΑ ΙΕ΄(1912), Εικόνες και βιογραφήματα, Κωνσταντίνος Μαλλιόπουλος, σελίδες 615-617.