Η διέλευση του βασιλικού ζεύγους Όθωνα και Αμαλίας από τη Στυλίδα το 1858

Εικ.1. Η Στυλίδα σε πίνακα ζωγραφικής του Έντουαρντ Λίαρ (Αγγλ. Edward Lear). Ο ζωγράφος βρέθηκε στη Στυλίδα στις 26 Ιουνίου 1848, δέκα χρόνια πριν τη διέλευση του βασιλικού ζεύγους του Όθωνα και της Αμαλίας που περιγράφεται στην ανάρτηση. Η εκκλησία, της οποίας απεικονίζεται η ανατολική πλευρά, είναι ο Άγιος Αθανάσιος. Εκτός από την κόγχη του ιερού, εκατέρωθεν αυτής διέθετε και άλλες δύο μικρότερες κόγχες: την κόγχη της προθέσεως στην βόρεια πλευρά και την κόγχη του διακονικού στη νότια πλευρά. Πάνω από την κόγχη του ιερού διακρίνεται κυκλικό άνοιγμα, το οποίο απαντάται σε βασιλικές της τουρκοκρατίας. Δεξιά της ο Λίαρ έγραψε white, υποδηλώνοντας ίσως το λευκό χρώμα του τοίχου του ναού. Νότια του Αγίου Αθανασίου διακρίνεται βρύση και δύο γυναικείες μορφές. Δύο πλεούμενα διασχίζουν το Μαλιακό κόλπο. Στο βάθος δεσπόζει η κορυφή της Γκιώνας (υψόμ. 2.510 μ.). Το οπτικό πεδίο δίνει την εντύπωση ότι ο ζωγράφος βρισκόταν στη σημερινή οδό Θερμοπυλών, λίγο πιο πάνω από τη διασταύρωσή της με την οδό Πολυκράτη [πηγή φωτογραφίας: EDWARD LEAR’S GRECIAN TRAVELS]. 

 

Από το Σάββατο 24 Μαΐου έως την Τετάρτη 4 Ιουνίου 1858 (Ιουλιανό ημερολόγιο) το βασιλικό ζεύγος του Όθωνα και της Αμαλίας περιόδευσε στην τότε ανατολική Ελλάδα. Ολοκληρώνοντας την περιοδεία του, προερχόμενο από τη Λαμία, έφτασε στη Στυλίδα τη Δευτέρα 2 Ιουνίου 1858. Λεπτομερής περιγραφή της είδησης δημοσιεύεται από τον ανταποκριτή με τα αρχικά Ρ.Γ. στο φύλλο 228 της αθηναϊκής εφημερίδας «ΑΥΓΗ». Ο ανταποκριτής είναι ο Ριζόπουλος Γεώργιος, ο οποίος με Βασιλικό διάταγμα της 5ης Ιουνίου 1858 διορίσθηκε συμβολαιογράφος στο νεοσυσταθέν «ειδικόν συμβολαιογραφείον» Στυλίδας (ΦΕΚ 45/Α/26-09-1858): «Δια του από 5 Ιουνίου ε.ε....εσυστήθη ειδικόν συμβολαιογραφείον εις Στυλίδα και διωρίσθη συμβολαιογράφος αυτού ο Γ. Ριζόπουλος.».

Οι βασιλείς έφτασαν στη Στυλίδα στις 7 το απόγευμα. Πλήθος λαού συγκεντρώθηκε έξω από τη δυτική είσοδο της πόλης στο ύψος περίπου του σημερινού οικισμού Βασιλικής. Εκεί υποδέχθηκαν με μεγάλο ενθουσιασμό και ζητωκραυγές τους βασιλείς. Ιδιαίτερη υποδοχή επεφύλαξαν οι δημοδιδάσκαλοι Κωνσταντίνος Παπαγεωργόπουλος και Κλεοπάτρα Παΐζη επικεφαλής των μαθητών τους. Τα σχολεία είχαν διακοσμηθεί με λαμπρότητα. Ένας μαθητής απηύθυνε σύντομη προσφώνηση στους βασιλείς και τους προσέφερε στεφάνι με άνθη.

Το πλήθος τους συνόδευσε μέχρι την κωμόπολη. Δεξιά και αριστερά του δρόμου είχε παραταχθεί στρατός, διαμέσου του οποίου διήλθαν οι βασιλείς. Μέσω της σημερινής οδού Λαμίας οδηγήθηκαν στο ναό του αγίου Αθανασίου, όπου και εψάλη δοξολογία. Το βασιλικό ζεύγος διέμενε στη Στυλίδα δύο ώρες περίπου. Δέχτηκε σε ακρόαση όλους όσους το ζήτησαν, στρατιωτικούς, πολιτικούς, δημοτικούς υπαλλήλους και πολλούς απλούς πολίτες.

Επειδή όμως δεν είχε προγραμματισθεί διανυκτέρευσή τους στη Στυλίδα, ακολουθούμενοι από τον ζητωκραυγάζοντα λαό, μετέβησαν στο λιμάνι για να επιβιβασθούν στο πλοίο. Εκεί τους περίμενε ο υποτελώνης Δημήτριος Γεωργιάδης. Είχε διακοσμήσει με αψίδες και διάφορες επιγραφές τις δύο όψεις του υποτελωνείου, το οποίο εκείνο το βράδυ φωταγωγήθηκε με λαμπρότητα. Από το άκρο της προκυμαίας στράφηκε προς τους βασιλείς απευθύνοντάς τους σύντομο αυτοσχέδιο λόγο.

Μετά το τέλος του λόγου οι βασιλείς επιβιβάσθηκαν στο πλοίο, το οποίο αναχώρησε για τη Χαλκίδα και τελικό προορισμό τον Πειραιά.

Η εφημερίδα «ΑΥΓΗ» δημοσιεύει την είδηση ως εξής:

«Έλευσις των Α.Α.Μ.Μ. εις Στυλίδα.

Κατά την 2 Ιουνίου αναχωρήσασαι αι Α.Α.Μ.Μ. εκ Λαμίας έφθασαν ενταύθα την 7 ώραν Π.Π. ότε άνδρας τε και γυναίκες, μικροί τε και μεγάλοι αναμένοντες έξωθεν και μακράν της πόλεως τους υπεδέχθησαν μετά πολλού ενθουσιασμού, και μετά ζωηροτάτων ζητοκραυγών, συνοδεύοντες αυτάς διερχόμενας μεταξύ του επί τούτω παρατεταγμένου στρατού ένθεν και ένθεν, μέχρι του ναού Άγιος Αθανάσιος ενώ εψάλη και η συνήθης δοξολογία· η ημέρα αύτη ήτο ημέρα συγκηνιτικού ενθουσιασμού, και αγαλλιάσεως διά τους κατοίκους της Κωμοπόλεως ταύτης αξιωθέντας να ίδωσι και περιστοιχίσωσι μετά είκοσι έτη τον πολυπόθητον βασιλέα, μετά της χαριτοβρύτου αυτών Βασιλίσσης τους οποίους παρηκολούθουν παντού και πάντοτε ζητοκραυγούντες, διέμενον δε εις την πόλιν δύο περίπου ώρας ακούοντες όλους τους ζητήσαντας ακρόασιν, στρατιωτικούς, πολιτικούς και δημοτικούς υπαλλήλους, και πολλούς των πολιτών και μετά ταύτα ανεχώρησαν· ενώ δε έφθασαν εις την κατά το παράλιον προκυμαίαν παρακολουθούμεναι υπό του πολυπληθεστάτου λαού ζητωκραυγούντος, διά να επιβιβασθώσιν ο ενταύθα υποτελώνης Κύριος Δημήτριος Γεωργιάδης καταλαβών το άκρον της προκυμαίας, και στρέψας προς τάς Α.Α.Μ.Μ. εξεφώνησε λόγον εκ στήθους όσον σύντομον, τόσον συγκινητικόν, η επιτυχής και νευρώδης εκ μέρους του μνησθέντος απαγγελία επέφερεν ζωηροτάτην συγκίνησιν εις τον λαόν και εις τάς Α.Α.Μ.Μ. βοηθηθέντος εις την θριαμβευτικήν ταύτην απαγγελίαν από τον μέγα ενθουσιασμόν, τον οποίον και άλλως ο αξιέπαινος ούτος Κύριος Δ. Γεωργιάδης απέδειξεν κοσμήσας δι’ αψίδων, και ποικίλων επιγραφών τάς δύω όψεις του καταστήματος του υποτελωνείου, το οποίον την εσπέραν εκείνην εφωταγωγείτο λαμπρώς. Αλλά και ο Κύριος Κ.Παππαγεωργόπουλος δημοδιδάσκαλος ενταύθα δεν εδείχθη κατώτερος, υποδεχθείς τάς Α.Α.Μ.Μ. μετά των μαθητών του (παρ’ ενός των οποίων προσεφέρθησαν αυταίς και στέφανοι ανθών διά συντόμου προσφωνήσεως) έξωθεν και μακράν της πόλεως, και διακοσμήσας επίσης λαμπρώς το σχολείον του, το οποίον εάν επισκέπτοντο αι Α.Α.Μ.Μ. ως και εκείνο της δημοδιδασκαλίσσης ήθελον αναντιρρήτως λάβει την καλλιτέραν ιδέαν υπέρ του διατηρούντος τούτο τόπου, και υπέρ των μνησθέντων δημοδιδασκάλων τε και δημοδιδασκαλίσσης Κυρίας Κλεοπάτρας Παΐζη.

Έπεται ο ως ανωτέρω εκφωνηθείς λόγος του Κυρίου Δ. Γεωργιάδου.

Μεγαλειότατε!

Με καρδίαν πάλλουσαν από ανέκφραστον χαράν, καίτοι στερούμενος της απαιτουμένης ικανότητος του λόγου, ευδαίμων λογίζομαι λαμβάνων την τιμήν να προσφέρω εις τούς πόδας της Υμετέρας Μεγαλειότητος και της Σεβαστής ημών Ανάσσης, το απεριόριστον σέβας και την εγκάρδιον αγάπην του περιστοιχούντος ημάς λαού της Κωμοπόλεως ταύτης.

Μεγαλειότατε! Είκοσιν ενιαυτούς ο λαός της Κωμοπόλεως ταύτης είχεν να ίδη την ημετέραν μεγαλειότητα, και πύρινα καθεκάστην δάκρυα εξέρρεον από τους οφθαλμούς των διά το μακρινόν τούτο διάστημα του χρόνου.

Την ημέραν ταύτην όμως μεγαλειότατε, ο μικρός τούτος λαός πανηγυρίζει μετ’ ενθουσιασμού και ανεκλαλήτου αγαλλιάσεως, βλέπων την Υ.Μ. μετά της Σεπτής ημών Βασιλίσσης εν τώ μέσω αυτού, και εύχεται γονυκλινώς και θερμάς προς τον ύψιστον αναπέμπει δεήσεις, όπως η θεία αυτού πρόνοια σκέπη και διαφυλάττει ημάς εις μακαριότητα ημερών και πάσης ευδαιμονίας πλήρη.

Σείς δε συμπολίται, και παριστάμενοι σήμερον ενώπιον του πρώτου Άρχοντος της Ελλάδος, και σείς νεολαία παριστανόμενοι ενώπιον του πρώτου προστάτου των φώτων, και σείς θήλεα παριστανόμενα ενώπιον της των Γραμμάτων μητρός, ανακράξατε εκ καρδίας την στιγμήν ταύτην της επιβιβάσεως μετ’ εμού τρίς· Ζήτω ο Βασιλεύς και η Βασίλισσα της Ελλάδος. Ρ.Γ.» (εφημερίδα ΑΥΓΗ, φύλλο 228/11-06-1858, σελίδες 3 & 4).

Η «ΑΥΓΗ» αναφέρει ότι η προηγούμενη επίσκεψη του Όθωνα στη Στυλίδα πραγματοποιήθηκε πριν είκοσι έτη, δηλαδή το 1838. Πράγματι, την Τρίτη 4 Οκτωβρίου 1838 ο Όθωνας πέρασε από τη Στυλίδα προερχόμενος από την Πελασγία (τότε Γαρδίκι) με προορισμό τη Λαμία (βλέπε στην ανάρτηση: Οι αναβάσεις του βασιλικού ζεύγους Όθωνα και Αμαλίας στην Οίτη τα έτη 1845 και 1858).

Επομένως, προκύπτει ότι τη Στυλίδα επισκέφθηκε ο Όθωνας το 1838 χωρίς την Αμαλία, η οποία απουσίαζε στο εξωτερικό και το 1858 συνοδευόμενος από την Αμαλία.

 

ΠΗΓΗ

Εφημερίδα «ΑΥΓΗ».