ΟΘΡΥΣ

ΟΘΡΥΣ
Το ιστολόγιο αυτό δημιουργήθηκε με σκοπό την προβολή της τοπικής ιστορίας της Φθιώτιδας. Παρουσιάζονται ιστορικά γεγονότα λιγότερο γνωστά στο ευρύ κοινό. Παρατίθενται μαρτυρίες ανθρώπων, οι οποίοι συμμετείχαν και βίωσαν γεγονότα του 19ου και 20ου αιώνα. Προτιμάται ο επώνυμος σχολιασμός των αναρτήσεων. Στις αναδημοσιεύσεις παρακαλούμε για την αναφορά της πηγής προέλευσης. © Σωτήρης Γ. Αλεξόπουλος.

Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου 2010

ΤΣΕΡΝΟΒΙΤΙ: ΤΟ ΚΕΦΑΛΟΧΩΡΙ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ



Β. ΤΑ ΣΩΖΟΜΕΝΑ ΚΤΙΣΜΑΤΑ

1β. Ο ναός του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου
Ο ενοριακός ναός του Τσερνοβιτίου βρίσκεται στο κεντρικό σημείο του χωριού και συνδυάζεται αρμονικά με το χώρο. Είναι αφιερωμένος στο Γενέσιον του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου (+24 Ιουνίου). Πρόκειται για τυπική τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική της τουρκοκρατίας με δικλινή στέγη. Καταλήγει σε σαμαρωτή απόληξη στην κόγχη του ιερού. Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων ο ναός παλαιότερα διέθετε και γυναικωνίτη.
Ανακαινίσθηκε αρκετές φορές. Γι’ αυτό δεν σώζονται σήμερα το αρχικό τέμπλο, το αρχικό δάπεδο, η αρχική οροφή κ.ά.. Σε κάποια από τις ανακαινίσεις ο δυτικός τοίχος μετακινήθηκε αρκετά μέτρα ανατολικότερα, με συνέπεια την αφαίρεση του γυναικωνίτη. Υπήρξε η δραστικότερη ανακαίνιση όλων. Πραγματοποιήθηκε μετά το 1950 και αφού το χωριό είχε μεταφερθεί στη σημερινή θέση Βαλσέρα. Οι λόγοι, σύμφωνα με την αντίληψη των ανακαινιστών, ήταν πρακτικοί: το δυτικό τμήμα του ναού ενωνόταν με το κατηφορικό έδαφος κι έτσι για την αποφυγή κατάρρευσης του δυτικού τοίχου και της στέγης του ναού, προτιμήθηκε η λύση αυτή.
Επόμενη ανακαίνιση πραγματοποιήθηκε το 1990, όπως αναγράφεται σε μαρμάρινο σταυρό τοποθετημένο στο κτιστό τέμπλο, ακριβώς επάνω από την ωραία πύλη:
ΑΓΙΟΣ
ΙΩΑΝΝΗΣ Ο
ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ
1990
Τοποθετήθηκε νέο ξύλινο ταβάνι. Έγιναν αρμολογήματα των τοίχων και επιδιορθώσεις με τσιμέντο. Επιδιορθώθηκε η στέγη και αντικαταστάθηκαν τα «ευρωπαϊκά» κεραμίδια, που τοποθετήθηκαν σε παλαιότερη ανακαίνιση, με «ρωμαϊκά». Τοποθετήθηκε μεγάλο στέγαστρο επάνω από τη θύρα εισόδου. Σκοπός ήταν η προστασία από τα όμβρια ύδατα του νοτίου τοίχου, συμπεριλαμβάνοντας και την είσοδο του παρεκκλησίου του Αγίου Χαραλάμπους (Εικ.1, 2,3).
Το 2003 πραγματοποιήθηκε νέα ανακαίνιση, σύμφωνα με επιγραφή σε μαρμάρινη πλάκα, τοποθετημένη ψηλά στο δυτικό τοίχο του κυρίως ναού:
ΔΕΗΣΙΣ ΕΝΟΡΙΤΩΝ ΜΕ ΤΗ
ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΕΧΙΝΑΙΩΝ
ΤΟ ΕΤΟΣ 2003
ΜΕ ΕΠΙΒΛΕΨΗ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
ΕΝΟΡΙΑΣ ΠΑΛΑΙΟΚΕΡΑΣΙΑΣ
Πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένα αρμολογήματα-επιδιορθώσεις της εξωτερικής τοιχοδομίας και της κόγχης του ιερού (Εικ.4,5). Παράλληλα ενισχύθηκε η περίφραξη του περιβάλλοντος χώρου. Το δάπεδο του κυρίως ναού και των πλαγίων κλιτών καλύφθηκε με τσιμέντο. Ταυτόχρονα επιχειρήθηκε η ενίσχυση της αντοχής της θύρας εισόδου με κατασκευή υπερθύρου από μπετόν (σινάζι). Η εντοιχισμένη μαρμάρινη επιγραφή με το έτος ίδρυσης του ναού μετακινήθηκε λίγο ψηλότερα και δεξιότερα της θύρας (Εικ.6). Στη βάση του βορείου τοίχου κατασκευάσθηκε τσιμεντένια υδρορροή για την αποστράγγιση των ομβρίων υδάτων της στέγης (Εικ. 7).





ΕΙΚΟΝΕΣ





 Εικ.1 Η εξωτερική όψη πριν την ανακαίνιση του 1990.



 Εικ.2 Η εξωτερική όψη μετά την ανακαίνιση του 1990.



 Εικ.3 Η κόγχη του ιερού μετά την ανακαίνιση του 1990.



 Εικ.4 Η εξωτερική όψη μετά την ανακαίνιση του 2003.



 Εικ.5 Η κόγχη του ιερού μετά την ανακαίνιση του 2003.



 Εικ.6 Η ενισχυμένη θύρα εισόδου μετά την ανακαίνιση του 2003.



 Εικ.7 Η βόρεια πλευρά μετά την ανακαίνιση του 2003.





ΠΗΓΕΣ ΕΙΚΟΝΩΝ


Φωτογραφικό αρχείο Σωτήρη Γ. Αλεξόπουλου.




Δημοσίευση σχολίου