Εικ.1 Ο Μαλιακός κόλπος σε γαλλικό χάρτη του έτους 1826. (πηγή: Pierre M. Lapie, Armand-Charles Guilleminot, Jacques
Jean Marie François Boudin Tromelin, Cartephysique, historique et routière de la Grèce.).
Σε φύλλο εφημερίδας της κυβερνήσεως του έτους 1850 (ΦΕΚ
3/Α/15-02-1850) δημοσιεύθηκε διακήρυξη «Περί
εκποιήσεως του ιχθυοτροφείου Μώλου».
Σύμφωνα με τη διακήρυξη, η όλη έκταση βρισκόταν μεταξύ
των επαρχιών Λοκρίδας και Φθιώτιδας και περιελάμβανε τα ιχθυοτροφεία Μώλου,
Αλαμάνας, Μεγάλης Βρύσης και Αυλακίου (Εικ.1). Η οριοθέτησή του προσδιοριζόταν από το λιμάνι
του Μώλου και κατέληγε στο λιμάνι της Αγίας Μαρίνας. Ο ενοικιαστής θα
εκμεταλλευόταν αποκλειστικά και μόνο τους ιχθύες, χρησιμοποιώντας μέσα που δεν θα κατέστρεφαν το γόνο. Η διάρκεια της ενοικίασης οριζόταν σε τέσσερα έτη.
Δεν είναι γνωστό εάν τελικά το ιχθυοτροφείο ενοικιάστηκε
σε ενδιαφερόμενο ενοικιαστή.
Στο φύλλο εφημερίδας της κυβερνήσεως ορίζονται επί
λέξει τα εξής:
«Αριθ. Πρωτ.
3051. Π(αρόντος) έτ(ους)
Διεκπ(εραίωσις) 237.
ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ
Περί
εκποιήσεως του ιχθυοτροφείου Μώλου.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ.
Ο Νομάρχης
Φθιωτιδο-Φωκίδος και ο Οικονομικός Έφορος Φθιώτιδος
Διακηρύττουν
ότι·
Δυνάμει του
από 5 Φεβρουαρίου 1849 περί εκμισθώσεως των ιχθυοτροφείων ΡΙΘ΄ Νόμου, και της
από 29 Νοεμβρίου του αυτού έτους υπ’ αριθ. 38.823 διαταγής του επί των
Οικονομικών Υπουργείου, εκτίθεται εις δημοπρασίαν τετραετούς ενοικιάσεως το
μεταξύ των δύω επαρχιών Λοκρίδος και Φθιώτιδος κείμενον ιχθυοτροφείον Μώλου,
περιέχον α΄. το ιχθυοτροφείον Μώλου· β΄. το της Αλαμάνας· γ΄. το
Μεγαλοβρυσιώτικον και δ΄. το Αυλακιώτικον, υπό τους ακολούθους όρους·
1) Τα όρια
του ιχθυοτροφείου τούτου άρχονται από τον λιμένα του Μώλου και τελειώνουν εις
τον λιμένα της Αγίας Μαρίνας.
2) Η
δημοπρασία θέλει ενεργηθή ενταύθα εις τον συνήθη των δημοπρασιών τόπον,
αρχομένη την 28 του ισταμένου μηνός Φεβρουαρίου, και λήγουσα την 2 του
προσεχούς Μαρτίου, το δε αποτέλεσμα αυτής εναπόκειται εις την έγκρισιν του
υπουργείου των Οικονομικών.
3) Ο
αναδειχθησόμενος ενοικιαστής υπόκειται εις όλας τας υποχρεώσεις του από 23
Μαρτίου (4 Απριλίου) 1839 Νόμου περί πενταετούς ενοικιάσεως των ιχθυοτροφείων
του Κράτους, και ιδίως των άρθρων 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17,
και 18 του Νόμου.
4) Ο αυτός
δεν θέλει έχει καμμίαν άλλην ωφέλειαν παρά την των ιχθύων· όλαι αι λοιπαί εξ
άλλων ειδών ωφέλειαι ανήκουν εις το δημόσιον.
5) Οφείλει να
συμμορφωθή καθ’ όλα με τάς διατάξεις του άρθρου 11 του μνησθέντος Νόμου του
έτους 1839 μεταχειριζόμενος μόνον όσα η τοπική χρήσις μετεχειρίζετο μέχρι τούδε
μέσα διά την άγραν των ιχθύων χωρίς να μεταχειρισθή άλλα, τα οποία θεωρούνται
ως καταστρεπτικά του γόνου αυτών.
6)
Υποχρεούται πρός τοίς άλλοις να εκκαθαρίση το ιχθυοτροφείον τούτο όσον η φύσις
του τόπου και μέρους το επιτρέπει, να κλείση τα μέρη όσα δύνανται να κλεισθώσι
με φραγμούς και λοιπά, και να το παραδώση εις το τέλος της ενοικιάσεως εν καλή
καταστάσει, χωρίς να έχη την παραμικράν απαίτησιν από το δημόσιον.
7) Οι
φραγμοί, αι καλαμωταί και όσαι μηχαναί ήθελον στηθή παρά του ενοικιαστού εντός
της θαλάσσης ή εις την άκραν του παραλίου ανήκουν εις το δημόσιον μετά την
λήξιν της ενοικιάσεως. Αι δε λέμβοι, τα δίκτια, άλλα κινητά εργαλεία η προς
χρήσιν του ιχθυοτροφείου συναγμένη ξυλική και άλλη ύλη καλαμίων, ψαθίων. και
λοιπόν μένουν ιδιοκτησία του ενοικιαστού. Όσοι δ’ ευρεθώσι νεοκτισμένοι παρά
του ενοικιαστού οικίσκοι ή καλύβια επ’ εθνικής γής, μένουν εις την κατοχήν της
Κυβερνήσεως, αποδιδομένου εις τον ενοικιαστήν του ημίσεως της τιμής των
οικοδομών κατά την γενησομένην εκτίμησιν παρά των αμφοτέρωθεν εκλεχθησομένων
πραγματογνωμόνων.
8) Ο
ενοικιαστής υπόκειται εις την πληρωμήν των τελών του χαρτοσήμου και των του
κήρυκος δικαιωμάτων.
Προσκαλούνται
επομένως οι επιθυμούντες να γίνωσιν ενοικιασταί να παρουσιασθώσιν εγκαίρως εις
την δημοπρασίαν διά να λάβωσι μέρος εις τον συναγωνισμόν.
Εν Λαμία την
9 Φεβρ. 1850.
Ο Νομάρχης
και Α.Α.
Ο Γραμματεύς
Δ. Δεσύλλας.
Ο Οικονομ(ικός) Έφορος
Άγγελος Γ.
Ζάννος.»
ΠΗΓΗ
