Εικ.1. Τα
περιεχόμενα του ΦΕΚ 18/Α/28-5-1873 (πηγή: Εθνικό τυπογραφείο).
Σε φύλλο της εφημερίδας της κυβερνήσεως (ΦΕΚ
18/Α/28-5-1873) δημοσιεύθηκε Bασιλικό διάταγμα
«Περί παραχωρήσεως δικαιώματος κυριότητος
και μεταλλεύσεως μεταλλείου μαγγανίτου κατά τον δήμον Φαλάρων της επαρχίας
Φθιώτιδος προς τον κ. Ν. Νάζον κλπ.».
Η παραχωρούμενη έκταση ανέρχονταν σε 618 περίπου
στρέμματα και βρίσκεται βόρεια της Στυλίδας. Χωροθετείται ως εξής:
Ανατολικά: από βράχους στην κορυφογραμμή των λόφων
Κρεμμυδά και Κουμαριά.
Δυτικά: από βράχο στη δυτική πλαγιά της κορυφογραμμής
του λόφου Κρεμμυδά και την εκκλησία του προφήτη Ηλία.
Βόρεια: από βράχο στη δυτική πλαγιά της κορυφογραμμής
του λόφου Κρεμμυδά με βράχους στην ίδια κορυφογραμμή και το μοναστήρι του Αγίου Βλασίου.
Νότια: από την εκκλησία του προφήτη Ηλία, ελαιώνα
κατοίκων Στυλίδας και το μοναστήρι του Αγίου Βλασίου.
Η έκταση παραχωρείται στους ενδιαφερομένους Νικόλαο Νάζο, Π.
Θεολόγη, Δημάκη Κολοβάτο και Ματθαίο Μαρκίδη.
Ο Νικόλαος Νάζος ήταν τραπεζίτης στην Αθήνα με
καταγωγή από τη Μύκονο. Υπήρξε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής υπέρ των Κρητών το
1866. Ο Παντολέων Θεολόγος ή Θεολόγης υπήρξε μεγαλέμπορος με καταγωγή από τη
Φιλαδέλφεια της Μικράς Ασίας. Για τον Δημάκη Κολοβάτο δεν κατέστη δυνατόν να βρεθούν
πληροφορίες.
Ο Ματθαίος Μαρκίδης (1830-1903) ήταν φίλος του Νικολάου Κασομούλη. Καταγόταν από την Κρήτη και ήταν ιατρός. Διετέλεσε δήμαρχος
Φαλάρων το χρονικό διάστημα 1871-1874, συνεχίζοντας παράλληλα να προσφέρει τις
ιατρικές του υπηρεσίες. Το 1879 υπήρξε υπάλληλος στο Καρπενήσι και το 1888
επανεξελέγη δήμαρχος Φαλάρων. [οι πληροφορίες από το βιβλίο: Δημητρίου Θ. Νάτσιου,
Ιστορία της Στυλίδας (Από τα Φάλαρα στη μεταπολεμική Στυλίδα), Στυλίδα 1989,
σελίδα 71].
Το Βασιλικό διάταγμα για την παραχώρηση υπογράφεται
από τον υπουργό Εσωτερικών Δημήτριο Δρόσο και τον υπουργό Οικονομικών Δημήτριο Χρηστίδη.
Αναφέρει τα εξής:
«ΔΙΑΤΑΓΜΑ
Περί παραχωρήσεως δικαιώματος κυριότητος
και μεταλλεύσεως μεταλλείου μαγγανίτου κατά τον δήμον Φαλάρων της επαρχίας
Φθιώτιδος προς τον κ. Ν. Νάζον κλπ.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Λαβόντες υπ’ όψιν την από 10 Φεβρουαρίου
ε.ε. υπ’ αριθ. 182 απόφασιν του επί των μεταλλείων συμβουλίου το άρθρον 5 του
περί μεταλλείων νόμου και τα άρθρα 6 και 17 όπως ετροποποιήθησαν διά του από 27
Απριλίου 1867 νόμου.
Προτάσσει των Ημετέρων επί των
Εσωτερικών και Οικονομικών υπουργών, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν.
Άρθρον 1. Παραχωρείται τοίς κ.κ.
Νικολ.Νάζω, Π.Θεολόγη, Δημάκη Κολοβάτω και Ματθαίω Μαρκίδη δικαίωμα διηνεκούς
μεταλλεύσεως και κυριότητος μαγγανίτου, κειμένου εν τη περιφερεία του δήμου
Φαλάρων της επαρχίας Φθιώτιδος επί γής εκτάσεως στρεμμάτων 617,267 □
συνορευούσης ως εξής:
Ανατολικώς, βράχον επί της κορυφογραμμής
Κρομμυδά και Κουμαριάς επί της ιδίας κορυφογραμμής. Δυτικώς, βράχον επί της
δυτικής κλιτύος της κορυφογραμμής του όρους Κρομμυδά και εκκλησίαν Προφήτου
Ηλιού. Αρκτικώς, βράχον επί της δυτικής κλιτύος της κορυφογραμής του όρους
Κρομμυδά με βράχους επί της ιδίας κορυφογραμμής και μονή Άγιος Βλάσης και
μεσημβρινώς, εκκλησίδιον Προφήτου Ηλιού, ελαιώνα διαφόρων κατοίκων Στυλίδος και
των μερών προφήτου Ηλιού και αγίου Βλασίου και Άγιον Βλάσην.
Άρθρον 2. Οι κ.κ.Νικόλ. Νάζος κλπ.
υποχρεούνται α΄) να οριοθετήσωσι διά των αναγκαίων σταθερών σημείων την
παραχωρουμένην αυτοίς προς εκμετάλλευσιν εντός έξ μηνών από σήμερον β) να
ποιήσωσιν έναρξιν των εργασιών εντός της αυτής προθεσμίας και να εξακολουθώσι
τακτικώς την καλλιέργειαν και μετάλλευσιν του παραχωρουμένου αυτοίς μεταλλείου
κατά τάς διατάξεις του περί μεταλλείων νόμου, γ) να υποβάλλωσι κατ’ έτος εις το
υπουργείον των Εσωτερικών διά του αρμοδίου Νομάρχου χωρογραφικόν διάγραμμα υπό
σμίκρυνσιν 1/1000 των μερών της επιφανείας, εις ά θέλουσιν εκταθή αι εργασίαι.
Άρθρον 3. Οι αυτοί θέλουσι πληρόνει τους
εξής φόρους εις το δημόσιον α΄) τρία λεπτά κατ’ έτος δι’ έκαστον στρέμμα της
κατά το άρθρον 1 παραχωρουμένης αυτοίς προς εκμετάλλευσιν εκτάσεως από της
εκδόσεως του παρόντος Διατάγματος β) τον επί του καθαρού εισοδήματος φόρον, τον
διά του ετησίου φορολογικού νόμου προσδιοριζόμενον γ) τον κατά το άρθρον 31 του
περί μεταλλείων νόμου φόρον.
Άρθρον 4. Το μέν δυνάμει του άρθρου 7
του νόμου μέρισμα των ιδιοκτητών της γής ορίζεται εις 5 τοίς 0/0 επί του
καθαρού εισοδήματος, η δε κατά το άρθρον 18 του αυτού νόμου αμοιβή ή
αποζημίωσις του ευρέτου εις ½ τοίς 0/0, εάν δικαστικώς αναγνωρισθή υπέρ τρίτου
τοιούτο δικαίωμα.
Άρθρον 5. Απαγορεύεται η άνευ νέας
αιτήσεως και ιδίας παραχωρήσεως μετάλλευσις ετέρου τινός μεταλλείου εν τη
παραχωρουμένη εκτάσει τυχόντος.
Άρθρον 6. Η διά του παρόντος Διατάγματος
παραχώρησις είναι ισχυρά, καθόσον δεν προσβάλλονται δικαιώματα τρίτων λαβόντων
προηγουμένην παραχώρησιν διά το αυτό μεταλλείον επί μέρους ή ολοκλήρου της
παραχωρουμένης εκτάσεως, ότε αύτη περιορίζεται κατά τοσούτον, καθ’ όσον
επηρεάζει κεκτημένα δικαιώματα.
Ο Ημέτερος υπουργός των Εσωτερικών
δημοσιεύσει και εκτελέσει το παρόν διάταγμα.
Εν Αθήναις τη 11 Μαρτίου 1873.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ.
Δ. ΔΡΟΣΟΣ Δ. ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ».
ΠΗΓΗ
