Δημόσιοι λειτουργοί στη Στυλίδα των μέσων του 19ου αιώνα. Οι δημοδιδάσκαλοι Κωνσταντίνος Παπαγεωργόπουλος, Κλεοπάτρα Παΐζη και ο υποτελώνης Δημήτριος Γεωργιάδης

Στις αρχές Ιουνίου του 1858 διήλθε από τη Στυλίδα το βασιλικό ζεύγος του Όθωνα και της Αμαλίας (βλέπε την ανάρτηση: Η διέλευση του βασιλικού ζεύγους Όθωνα και Αμαλίας από τη Στυλίδα το 1858). Τους βασιλείς υποδέχτηκε ο λαός και οι δημόσιες αρχές. Μεταξύ των δημοσίων λειτουργών, πρωτοστάτησαν στην υποδοχή οι δημοδιδάσκαλοι Κωνσταντίνος Παπαγεωργόπουλος και Κλεοπάτρα Παΐζη. Ιδιαίτερο τόνο στην υποδοχή με τον λόγο του έδωσε ο υποτελώνης Δημήτριος Γεωργιάδης.

Από έρευνα που ακολούθησε στις εφημερίδες της εποχής προέκυψαν ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τη θητεία στη Στυλίδα των δύο δημοδιδασκάλων και του υποτελώνη.

 

Α. Οι δημοδιδάσκαλοι Κωνσταντίνος Παπαγεωργόπουλος και Κλεοπάτρα Παΐζη

Ο Κωνσταντίνος Παπαγεωργόπουλος διορίσθηκε στο δημοδιδασκαλείο αρρένων Στυλίδας, σύμφωνα με την τοπική εφημερίδα «ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ», το 1853. Τον Οκτώβριο του 1858, μερικούς μήνες μετά την διέλευση του βασιλικού ζεύγους από τη Στυλίδα, μετατέθηκε στην Κύμη Ευβοίας. Η μετάθεσή του δημιούργησε αντιδράσεις μεταξύ των κατοίκων της Στυλίδας, οι οποίες καταγράφονται στις εφημερίδες «ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ» και «Η ΕΛΠΙΣ». Τα δημοσιεύματα διακρίνονται σε θετικά και αρνητικά για τον αναφερόμενο δημοδιδάσκαλο:

α) Δημοσιεύματα υπέρ του Κωνσταντίνου Παπαγεωργόπουλου

1) «Μετετέθη ο Δημοδιδάσκαλος, Στυλίδος. Οι κάτοικοι ησθάνθησαν εγκάρδιον λύπην, διότι εστερήθησαν ικανού και επιμελούς διδασκάλου· και αληθώς ο υπάλληλος ούτος έδωσε δείγματα παραδειγματικής ικανότητος· αξιότιμοι καθηγηταί μάς εβεβαίωσαν ότι μαθηταί διδαχθέντες παρ’ αυτού, προσδιωρίσθησαν αμέσως εις τάς τάξεις του Γυμνασίου. Τοιαύτα αφιλονίκητα προσόντα, καθίστησιν άξιον περιποιήσεως του υπουργού της παιδείας τον ειρημένον Δημοδιδάσκαλον. Αλλ’ επειδή ο λόγος περί του κλάδου τούτου, θέλομεν προέλθει άλλοτε εις εξηγήσεις, διά να υποδείξωμεν προσκόμματα, άτινα πρέπει ν’ αρθώσι, διά να διαδοθή, η στοιχειώδης μάθησις εις τον λαόν· από τα οποία δε θα κατονομάσωμεν πρόσωπα και πράγματα, θέλει εξαχθή ότι και δημόσιαι και δημοτικαί δαπάναι ενιαχού είναι μάταιαι, ως μη αποφέρουσαι τον ελπιζόμενον καρπόν.» (εφημερίδα ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ, φύλλο 135/22-11-1858, σελίδα 3, ψηφιακός σελιδοδείκτης 111).

2) «Κύριε Συντάκτα του Φάρου της Όθρυος

Εν Στυλίδι την 25 9βρίου 1858

Βαθείαν λύπην επροξένησεν εις τούς κατοίκους της πόλεως Στυλίδος η αρτίως κοινωποιηθείσα μετάθεσις του παντός επαίνου αξίου Δημοδιδασκάλου Φαλάρων Κωνσταντίνου Παπαγεωργοπούλου, του οποίου η πενταετής εν Στυλίδι διαμονή επαφήκε ημίν τάς ευαρεστέρας αναμνήσεις. Εσεμνυνέμεθα οι Στυλιδιείς διά την απόκτησιν τοιούτου αναμορφωτού των τέκνων μας, αλλά βάσκανος δαίμων αφείλεν ήδη εκ μέσου ημών την ευχαρίστησιν ταύτην, φθόνω ίνα μηδέν εν τώ τόπω τούτω καλόν υπάρχη· ευτυχείς ήδη οι Κύμιοι απολαμβάνοντες εις την πόλιν των αξιότιμον και ικανώτατον δημοδιδάσκαλον τον Κ. Παπαγεωργόπουλον. οι υπέρ του οποίου έπεαινοι ημών είναι ελάχιστοι απέναντι των όσων απεδόθησαν αυτώ παρ’ απάντων των κατά καιρούς επισκευφθέντων το δημοτικόν μας Σχολείον ξένων, περιηγητών, Διδασκάλων, Νομαρχών, και αυτού ακόμη του διευθυντού των δημοτικών σχολείων (ως μεμαρτύρηται από τάς διαφόρους εκθέσεις εν τώ βιβλίω των επισκέψεων), και απέναντι του ειληκρινούς θαυμασμού των αξιοτίμων Κυρίων Καθηγητών του Γυμνασίου Λαμίας, διά την θαυμασίαν πρόοδον των παρ’ αυτού ιδιαιτέρως διδαχθέντων ελληνικά μαθήματα νέων ών τινές μέν μετ’ αυστηράν εξέτασιν των Κυρίων Καθηγητών εκρίθησαν ικανοί να καταταχθώσιν εις την Α΄ τάξιν του Β.Γυμνασίου, άλλοι δε εις το Σχολαρχείον και λοιπάς τάξεις του Ελληνικού Σχολείου, και έτεροι επιδόθησαν ειςδιάφορα κοινωνικά έργα. Φιλότιμος και ακούραστος εις το άκρον ο Κύριος Παπαγεωργόπουλος, επιποθών δε εξ όλης ψυχής, ίνα χρήσιμος φανή εις την Νεολαίαν της πατρίδος μας εδαπάνα και τάς ολίγας της αναπαύσεώς του ώρας εις παράδοσιν ως είρηται κατ’ ιδίαν Ελληνικών μαθημάτων, εκπληρών άμα και το καθήκον του ακριβέστατα.

Λυπούμεθα ομολογούντες στεντωρεία τη φωνή ότι ο Κύριος επί των Εκκλησιαστικών Υπουργός ηδίκησε καιρίως την πόλιν μας στερήσας αυτήν τοιούτου αξίου λόγου και εντίμου δημοδιδασκάλου, ενταντίον ρητής και αμετακλήτου εγκυκλίου του δι’ ής καθιέρωσε το αμετάθετον των δημοδιδασκάλων.

Απερχόμενος όθεν Κ. Παπαγεωργόπουλε, εις την νέαν θέσιν σου, δέξου να σέ συνοδεύσωσιν τα δημοσία ομολογούμενα αισθήματα βαθυτάτης ευγνομωσύνης ημών διά την μετά ζήλου και εξιδιασμένης ικανότητος και επιμελείας εκπλήρωσιν των καθηκόντων σου, διά τούς οποίους κατέβαλες ατρύτους κόπους προς εκπαίδευσιν και αναμόρφωσιν της νεολαίας Στυλίδος, διά την φιλοκαλίαν σου προς την καθαράν και αξιοπρεπή διατήρησιν του δημοτικού μας σχολείου, και διά την ευγενή και σεμνοπρεπή συμπεριφοράν με τα οποία διεκόσμεις την εν Στυλίδι πενταετή διδασκαλικήν σου διαμονήν, και μη μνησικακίσης κατά των ευαρίθμων εκείνων (δύο ή τριών) των από φθόνον και χαμέρπειαν επιχαιρόντων εις την μετάθεσίν σου, αλλ’ ειπέ δι’ αυτούς το «Πάτερ ἄφες αὐτοῖς οὐ γάρ οἴδασι τί ποιοῦσι.»

(Τ.Γ.)» (εφημερίδα ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ, φύλλο 136/29-11-1858, σελίδα 4, ψηφιακός σελιδοδείκτης 114).

Η ίδια ακριβώς επιστολή δημοσιεύθηκε και στο φύλλο 980/02-12-1858 της αθηναϊκής εφημερίδας «Η ΕΛΠΙΣ» (σελίδα 4, ψηφιακός σελιδοδείκτης 317).

β) Δημοσιεύματα κατά του Κωνσταντίνου Παπαγεωργόπουλου

«ΚΥΡΙΕ ΣΥΝΤΑΚΤΑ ΤΟΥ ΦΑΡΟΥ

ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ

Εν Στυλίδι την 12 Δβρίου 1858

“Ὑπέρ σεαυτὸν μὴ συντάτης ἐγκώμια”

Εν τώ υπ’ αριθ. 136 φύλλω της αξιοτίμου εφημερίδος σας, και εν τώ υπ’ αριθ. 980 της Ελπίδος ανέγνων διατριβήν τινα υποκρυπτομένου του Συντάκτου αυτής υπό το Στοιχίον Τ.Γ. και Ζ.Γ. εγκομιάζουσα επαίνους του μετατιθέντος ενταύθα πρώην Δημοδιδασκάλου μας Κ. Παπαγεωργοπούλου, και αιτιάται τρόπω τινί κατά της Σεβ. Κυβερνήσεως, ότι δήθεν εδίκησε τον τόπον μας, διότι θα υστερηθώμεν άξιον αναμορφοτήν, ότι είναι ευτυχείς οι Κύμιοι απολαμβάνοντες αυτόν κτλ. αν και έχωμεν πλήρη την βεβαίωσιν ότι τάς ειρημένας διατριβάς ο ίδιος Κύριος Παπαγεωργόπουλος ενήργησε μ’ όλα ταύτα εις απάντησιν λέγω εις τον κρυπτόμενον τούτον διατριβογράφον, ότι τά εκθετόμενα αυτού το ότι εις τους κατοίκους Στυλίδος επροξένησε βαθείαν λύπην η μετάθεσίς του, και αι τοσαύται αναβιβασμοί και υψώσεις του, είναι αέρια, ψευδή και ανυπόστατα και οι κάτοικοι εν γένει της Στυλίδος υπερευχαριστήθησαν τα μέγιστα διά την απαλλαγήν των, εισακουσθέντων τοσούτων παρακλήσεων εις την Κυβέρνησιν, ήτις αξιεπαίνως ποιούσα μετάθεσιν αυτόν από τον τόπον μας, διότι απεκατέστη παρ’ όλων των κατοίκων μισητός, ως εκ του ανοικείου τρόπου του της παραφοράς του της αναμίηεως εις τάς τοπικάς διαιρέσεις την παραμέλησιν εν γένει του Σχολείου κτπ. καθότι εις τον Διδάσκαλον απαιτείται Κ. υπερασπιστά, σεμνιότης αγάπη, εις όλους τους μαθητάς και τούς γονείς των παίδων, άκρα αμεροληψία συνκέντρωσις των μαθητών κάθε Κυριακήν και εορτήν εις την εκκλησίαν, εξήγησις του Ευαγγελίου προς τους μαθητάς καθά παραγγέλει η Κυβέρνησις κτλ. αλλά ταύτα πάντα δεν υπήρχον εις τον φίλον σου Παπαγεωργόπουλον. και εις την χάσει και την φέξει ανεφαίνετο εις την εκκλησίαν μόνος άνευ μαθητών και εν ώρα απολύσεως, ουδέποτε δεν ήλθον εις την εκκλησίαν με τους μαθητάς κατά την θείαν λειτουργείαν ως πράτουν αλλαχού οι Διδάσκαλοι.

Δεν αρνούμεθα όμως την αυστηράν επιμέλειάν του εις τάς ιδιαιτέρας παραδόσεις Ελληνικών μαθημάτων, ως εκ τής απολαβής χονδρού μισθού, όν ενθυμήται και αναστενάζει, διά την Στυλίδα, και εις την εξάσκησιν του Κυνεζικού χορού του Παντόλφου* [*Ο Παντόλφος είναι χαρακτήρας στο θεατρικό έργο “Το Καφενείο” του Κάρλο Γκολντόνι], το φλάουτον, τα κλέφτεκα τραγούδια κλπ. Το δε Κύριον καθήκον του το αλληλοδιδακτικόν παρημέλησεν ολοτελώς και μόλις παρέργως διήρχετο το Σχολείον εξαγριωμένος καταμαστίζων τούς μαθητάς, αποστερήσας ούτω οφθαλμούς παίδων, και καταμηνυθείς ευρίσκεται υπό ανάκρισιν έτι. Παραλείπων δε τάς λοιπάς πλημμελείς πράξεις του φίλου σου, σέ βεβαιώ Κ. υπερασπιστά, ότι οι κάτοικοι Στυλίδος, διά της από 20 9βρίου τρέχοντος έτους προς το υπουργείον των εκκλησιαστικών αναφοράς των εξέφρασαν την εγκάρδιον ευγνωμοσύνην διότι μετέθεσε τον ειρημένον φίλον σου εκ της Στυλίδος και έχουν χρηστάς ελπίδας ήδη ότι θα φωτισθώσι τα τέκνα των διά της αποστολής ετέρου Δημοδιδασκάλου, ενώ διά της διατηρήσεως αυτού ανέφικτος καθίσται η φώτισις των παίδων μας.

Ελπίζω Κ. υπερασπιστά ότι θα αιστανθής την αλήθειαν και δεν θα τολμήσης πλέον να πανηγυρίσης ψευδώς υπέρ του φίλου σου Παπαγεωργοπούλου, και αν τούτω πράξης θέλεις με θέσεις την αναπόφευκτον ανάγκην να λαλήσω κατ’ αυτού, κεκρυμμένα μυστήρια αληθή και θέλεις θαυμάσει. Εν τούτοις περαίνων τον λόγον σας πληροφορώ Κ. υπερασπιστά, ότι ο φίλος σου Παπαγεωργόπουλος όσον αξιέπαινος και καλλός αν ήναι, ως τον φαντάζεις, διά την Στυλίδα δεν είναι επ ουδεμιά περιστάσει καλός, και άς μην κακίζει και στενοχορείται.

Δ.Μ.

Σ.Σ. Εδέχθημεν την ανωτέρω διατριβήν, αμεροληψίας ένεκεν, αλλά διά τούτο δεν εμποδιζόμεθα να εκφράσωμεν και την ιδίαν ημών υπόθεσιν ότι ο Κύριος Κ. Παπαγεωργόπουλος υπάρχει είς των Δημοδιδασκάλων εκείνων οίτινες και διά την επιμέλειάν των, και διά τάς γνώσεις των και διά την ηθικήν διαγωγήν των τιμώσι το επάγγελμά των, και ανοίγουσι ευρύ στάδιον εις την πρόοδόν των.

Μακράν όντες του φατριαστικού πνεύματος, όπερ υπηγόρευσεν ίσως, την ανωτέραν διατριβήν, ευχόμεθα αποκαρδίας όπως η Στυλίς αξιωθή Δημοδιδασκάλου, έχοντος τα αυτά ηθικά πλεονεκτήματα και τάς αυτάς γνώσεις, οίας κέκτηται ο Κύριος Παπαγεωργόπουλος. Βεβαιούμεν δε το κοινόν ότι η μετάθεσις του Κυρίου Παπαγεωργοπούλου εγένετο λόγω προβιβασμού, και ουχί δυσμενίας τινος, διότι έχομεν διδόμενα να πιστεύσωμεν ότι ο Κύριος Υπουργός των εκκλησιαστικών και της δημοσίου εκπαιδεύσεως, αρκούντως εκτιμά αυτόν διά τα ανωτέρω πλεονεκτήματά του.» (εφημερίδα ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ, φύλλο 139/20-12-1858, σελίδα 3, ψηφιακός σελιδοδείκτης 120).

Για την Κλεοπάτρα Παΐζη έγραψε ο «ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ»:

«-Μετ’ ευχαριστήσεως πληροφορούμεθα, ότι οι κάτοικοι Στυλίδος εισίν, εις άκρον ευχαριστημένοι από την δημοδιδασκάλισσάν των την Κυρίαν Κλεοπάτραν Παΐζη, ήτις κοσμείται με πολλά πλεονεκτήματα ηθικής, παιδείας, και περί την εργασίαν αυτής δραστηριότητος. Συγχαίροντες όθεν τούς κατοίκους Στυλίδος διά την απόκτησιν τοιαύτης διά τα κοράσιά των διδασκαλίσσης, τούς αποκαθιστώμεν προσεκτικούς όπως αναπληρώσωσι και ούτοι, τάς εις το ειρημένον σχολείον υπαρχούσας ελλείψεις.» (εφημερίδα ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ, φύλλο 91/04-01-1858, σελίδα 4, ψηφιακός σελιδοδείκτης 79).

Τον Οκτώβριο του 1857 η ίδια εφημερίδα είχε καταφερθεί κατά της αντικατάστασης των σχολικών εφόρων «του αλληλοδιδακτικού Σχολείου των κορασίων»:

«-Ο κύριος Νομάρχης Φθιωτιδοφωκίδος, περί περί πολλού ποιούμενος την εκπαίδευσιν και πρόοδον του εν Στυλίδι γυναικείου φύλου, έπαυσε τους εφόρους του αλληλοδιδακτικού Σχολείου των κορασίων Κυρίους Γεώργιον Ριζόπουλον πρώην Βουλευτήν Φθιώτιδος και Δημήτριον Πετρίδην, Ιατρόν επιστήμονα και πεπαιδευμένον και αντ’ αυτών εδιώρισε, καλούς μέν νοικοκυραίους αλλ’ αγραμμάτους όλως τους Κυρίους Δούκα Φίλωνος και Ανδρέαν Κλάρα. Μέγας άρα οφείλεται έπαινος εις τον Κύριον Νομάρχην διά την τοιαύτην του πράξιν! Δι’ ής παύει τούς πεπαιδευμένους οικογενειάρχας και διορίζει τούς αγραμμάτους, οίτινες διά πάν άλλο έργον ίσως εισί κατάλληλοι, ουχί δε να εφορεύωσιν και εξετάζωσι την κατάστασιν των διδασκάλων και την πρόοδον της νεολαίας!.....» (εφημερίδα ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ, φύλλο 81/02-10-1857, σελίδα 2, ψηφιακός σελιδοδείκτης 71).

 

Β. Ο υποτελώνης Δημήτριος Γεωργιάδης

Ο υποτελώνης Δημήτριος Γεωργιάδης διορίσθηκε στη Στυλίδα με Βασιλικό διάταγμα της 14ης Σεπτεμβρίου 1857 διαδεχόμενος τον υποτελώνη Στ. Νικολαΐδη. Ο Στ. Νικολαΐδης μετατέθηκε στη Βόνιτσα, αφού προβιβάσθηκε σε τελώνη:

«Διά του από 14 τρέχοντος μηνός 7βρίου Β. Διατάγματος...ως τελώνης Βονίτσης προεβιβάσθη ο υποτελώνης Στυλίδος Στ. Νικολαΐδης αντ’ αυτού διωρίσθη ο μέχρι τούδε υπογραμματεύς του τελωνείου Πειραιώς Δημ. Γεωργιάδης, εις δε την τούτου διωρίσθη ο Π. Κωνσταντινίδης μέχρι τούδε φύλαξ Α΄ τάξεως παρά τώ τελωνείω Πειραιώς...» (ΦΕΚ 39/Α/02-11-1857).

Για τον διορισμό του νέου υποτελώνη γράφει ο «ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ»:

«-Οι κάτοικοι της Στυλίδος ευγνωμόνως εκφράζονται υπέρ του υπουργού των οικονομικών· πρώτον διότι ηυδόκησε να αποδόση δικαιοσύνην προβιβάσας τον αρχαίον και τιμιώτατον Υποτελώνην Στυλίδος Κύριον Σταυράκην Νικολαΐδην ως Τελώνην Βονίτζης, και δεύτερον διότι επροβίβασεν και απέστειλεν ως Υποτελώνην εις Στυλίδα τον ικανόν και χρηστόν νέον Κύριον Δημήτριον Γεωργιάδην, όστις ακριβώς και πιστώς εκπληρών το καθήκον του, φέρεται ευγενώς και περιποιητικώς μεθ’ όλων των πολιτών, τούς οποίους ευκολύνει εν πάσει ώρα και στιγμή, χωρίς βλάβην της υπηρεσίας, αλλά με στέρησιν της ιδικής του αναπαύσεως·εάν ο Κύριος Δ. Γεωργιάδης εξαλολουθήση να φέρηται ούτως ευγενώς και να εκτελή με την αυτήν ακρίβειαν την υπηρεσίαν του, άς ήναι βέβαιος ότι και όλων των πολιτών θέλει επισύρει την αγάπην, και την ιδιαιτέραν της Κυβερνήσεως εύνοιαν εξ ής θέλει επέλθη ταχυτάτη η πρόοδός του.» (εφημερίδα ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ, φύλλο 81/02-10-1857, σελίδες 1 & 2, ψηφιακοί σελιδοδείκτες 70 & 71).

Η θερμή υποδοχή του βασιλικού ζεύγους του Όθωνα και της Αμαλίας από τον υποτελώνη Δημήτριο Γεωργιάδη στις 2 Ιουνίου 1858 ίσως συνέβαλε στην έκδοση του Βασιλικού διατάγματος της 31ης Αυγούστου 1858 με το οποίο «...ενεκρίθη η θέσις, εις ήν θέλει ανεγερθή εις την πόλιν Στυλίδος το Τελωνειακόν κατάστημα.» (ΦΕΚ 50/Α/30-10-1858).

Αμέσως μετά όμως η θητεία του στο υποτελωνείο Στυλίδας συνοδεύθηκε από σειρά αρνητικών δημοσιευμάτων για το έργο του στην τοπική εφημερίδα ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ. Αποτέλεσμα αυτών υπήρξε η παύση και η αντικατάστασή του ένα έτος αργότερα από τον Σαμουράκη.

Τα αρνητικά δημοσιεύματα άρχισαν τον Δεκέμβριο του 1858:

«ΚΥΡΙΕ ΣΥΝΤΑΚΤΑ ΤΟΥ ΦΑΡΟΥ

ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ

Εν Στυλίδι την 22 10βρίου 1858

Πολλά ηγέρθησαν πρό πολλού παράπονα εκ μέρους των εμπόρων και πάσης τάξεως πολιτών κατά του Υποτελώνου Στυλίδος Γεωργιάδου. Η διαγωγή του ειρημένου υπαλλήλου κατέστη αφόρητος... Ημείς δε αναφέρομεν τάς τρομεράς καταπιέσεις, άς έπραξεν ο ειρημένος υπάλληλος κατά δυστυχών πλοιάρχων, και δι’ άς κατηγγέλθη νομίμως νομίμως, και πρόκειται να δώση λόγον των πράξεών του ενώπιον του Υπουργείου και ενώπιον της δικαστικής αρχής, δεν αναφέρομεν τάς μεγάλας δυσκολίας, άς επέφερε κατά των εμπόρων και λοιπών, λέγομεν δε μόνον ότι αφ’ ής ήρξαντο να συχνάζωσι τα ατμοκίνητα εις την Στυλίδα έκτοτε η περί την υπηρεσίαν ολιγορία του Κυρίου υποτελώνου και οι κατά συνέπειαν ταύτης, προσγενόμεναι δυσκολίαι και ζημίαι, εις τε τους επιβάτας και εμπόρους εγέννησαν την μεγαλητέραν κατ’ αυτού αγανάκτησιν, και πολλά εγένοντο παράπονα εις τον αμέσως προϊστάμενον αυτού Τελώνην Λαμίας.... Σ.Σ. Εάν τα εν τη ανωτέρω διατριβή γραφόμενα έχοντα αληθείας προτρέπομεν τον Κύριον Γεωργιάδην να σπεύση, όπως διά συμφωνοτέρας με την εκπλήρωσιν του καθήκοντός του διαγωγής εξιλεώση την αγανακτούσαν κοινωνίαν, άλλως είμεθα ηναγκασμένοι και ημείς να γράψωμεν εξ επαγγέλματος τα κατ’ αυτού» (εφημερίδα ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ, φύλλο 140/27-12-1858, σελίδα 2, ψηφιακός σελιδοδείκτης 122).

Η ίδια εφημερίδα στις 4 Απριλίου 1859 σε δημοσίευμά της περιγράφει ένα περιστατικό λαβόν χώρα στο υποτελωνείο Στυλίδας και ζητάει ευθέως από τον υπουργό Οικονομικών Αλέξανδρο Κουμουνδούρο να απολύσει τον «προκομένο υποτελώνη Στυλίδος» Δημήτριο Γεωργιάδη:

«-Και πάλιν ο προκομμένος υποτελώνης Στυλίδος Δ. Γεωργιάδης τον οποίον ο Κύριος υπουργός των οικονομικών διατηρεί εις το πείσμα της αγανακτούσης κοινής γνώμης ενταύθα, και πάλιν ο άνθρωπος ούτος εθριάμβευσεν συλλαβών ως λαθρεμπόριον, ολίγον καπνόν 3 οκάδες, δύο οκάδες εγχέλεις, και 2 οκάδες χαλβά, τα οποία ομογενής τις ερχόμενος εκ Σερρών διά Θεσσαλονίκης προς επίσκεψιν τινων συγγενών τους εις Λαμία έφερε μεθ’ εαυτού προς χρήσιν του εκράτησε δε πάντα ο Κύριος υποτελώνης ζητών δραχμάς 50 από τον άνθρωπον αυτόν, ός, τις εκ της Τουρκίας ερχόμενος έμενεν έκπληκτος διά την μοναδικήν ταύτην διαγωγήν ελληνικού υπαλλήλου, οποίαν δεν απήντησεν εις κανέναν υπάλληλον της Τουρκίας!! Άς μάθη δε το κοινόν της ελλάδος και ο Κύριος υπουργός ότι ο υποτελώνης Στυλίδος εθεώρησε τα ειρημένα πράγματα ως λαθρεμπόριον, διότι ο ειρημένος ομογενής υμών, διελθόν εκ του Τουρκικού Τελωνείου Θεσσαλονίκης δεν έφερεν απόδειξιν ότι επλήρωσε το τελώνιον εις την Τουρκίαν. Ακούετε! Κατά την νομολογίαν του μεγαλοφυούς αυτού υπαλλήλου του υπουργείου των οικονομικών, πάς ο εκ Τουρκίας ερχόμενος, εάν και διά τα φορέματά του αυτά και τον άρτον όν θέλει φάγη καθ’ οδόν, εάν και δι’ αυτά δεν πληρώση εις Τουρκίαν τελώνιον, ή δεν φέρη περί τούτου απόδειξιν πρέπει εν ελλάδι να θεωρείται λαθρέμπορος· οποία αθλιότης! Οποίος σολικισμός! Εις εποχήν, καθ’ ήν ο οικονομικός κλάδος εν ελλάδι φαίνεται ότι έλαβε ανάπτυξιν τινα. Αλλά Κύριε υπουργέ Αλέξανδρε Κομοδούρε, διατί ανέχεσαι να δυσφημείται εις τον έξω κόσμον η εν ελλάδι οικονομική υπηρεσία επί των ημερών σου; Διατί δεν στέλλεις εις κόρακας τοιούτον υπάλληλον, ός τις δεν κάμνει τιμήν εις την έντιμον της υπαλληλίας οικογένειαν; Διατί δεν λαμβάνεις υπόψιν τάς κατ’ αυτού πολλάς και διαφόρους κατηγορίας και να τον απολύση η υπηρεσία, ικανοποιών ούτω την ενταύθα κοινωνίαν ήτις αγανακτούσα διά την διαγωγήν αυτού θεωρεί ως μυστήριον την εν τη υπηρεσία διατήρησίν του; Σεβόμενοι την Κυβέρνησιν, και περί πολού ποιούμενοι την υπόληψιν αυτής εγράψαμεν ταύτα, εκπληρούντες ακριβώς το καθήκον μας· αλλ’ εάν η Κυβέρνησις διά λόγους αγνώστους εις ημάς εξακολουθήση να διατηρή τον άνθρωπον αυτόν εις την υπηρεσίαν, ημείς εν τούτοις είπομεν και ελαλήσαμεν και αμαρτίαν ουκ έχομεν!» (εφημερίδα ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ, φύλλο 154/04-04-1859, σελίδα 3, ψηφιακός σελιδοδείκτης 143).

Στο μεθεπόμενο φύλλο της η ίδια εφημερίδα συνεχίζει με άλλο δημοσίευμα κατά του «υποτελώνου Στυλίδος Δ. Γεωργιάδου παρανομούντος»:

«-Και πάλιν περί του υποτελώνου Στυλίδος Δ. Γεωργιάδου παρανομούντος. Κατά το δασμολόγιον εξαγωγικόν τέλος δεν πληρόνουσι τα δέρματα παντός αγρίου ή ημέρου ζώου, εκτός των λαγωών και αιγοπροβάτων· και όμως ο προκομμένος ούτος του υπουργείου των οικονομικών υπάλληλος, παρανομών και καταπιέζων έλαβε δραχμάς δέκα πέντε απότινα έμπορον βωλιώτην Δ.Κ.Κανατζούλην καλούμενον διά την εξαγωγήν αλωπεκοδερμάτων. Εις μάτην ο έμπορος διεμαρτυρήθη λέγων ότι το τελωνείον Λαμίας τον εβεβαίωσεν ότι τα τοιαύτα δέρματα δεν πληρόνουσιν, ο διατηρούμενος εις την θέσιν του εις το πείσμα της κοινωνίας αμαθέστατος ούτος υπάλληλος, δεν ακούει τάς διαμαρτυρήσεις αλλ’ υποχρεόνει τον έμπορον και λαμβάνει παρ’ αυτού δραχ. 15. δίδων εις αυτόν ουχί έντυπον εκ του διπλοτύπου απόδειξιν, αλλ’ απλώς εις απλούν χάρτην, δευτέραν διά τούτου πράξας παρανομίαν, διότι κατά τον λογιστικόν νόμον ουδέποτε επιτρέπεται να δοθή απλή απόδειξις δι’ οποίον δήποτε λόγον. Το έγκλημα και αι παρανομίαι του ειρημένου υπαλλήλου, άς ήδη καταγγέλομεν εισί προφανείς, εάν όμως το υπουργείον δεν σπεύση να τιμωρήση τον παραβάτην του νόμου και καταπιεστήν τούτον υπάλληλον μεγάλην αναλαμβάνει απέναντι της κοινωνίας ευθύνην!» (εφημερίδα ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ, φύλλο 156/18-04-1859, σελίδα 3, ψηφιακός σελιδοδείκτης 147).

Μετά από δύο εβδομάδες ακολουθεί το επόμενο αρνητικό δημοσίευμα λόγω της συμπεριφοράς του σε Ευρυτάνες, οι οποίοι επέστρεφαν από την Κωνσταντινούπολη:

«-Τα άθλα του υποτελώνου Στυλίδος Γεωργιάδου.

Ο ικανός και τίμιος ούτος υπάλληλος, ως τον απεκάλεσε διατριβογράφος τις της Αυγής, απεκατέστη γελοίος εις όλας τάς αρχάς, μεθ’ ών ήλθε τυχόν εις αλληλογραφίαν. Εσχάτως ελθόντων τινων Ευρυτάνων εκ Κωνσταντινουπόλεως, επληρώθη ο προκομένος ούτος υποτελώνης το νενομισμένον τελώνιον πραγμάτων τινων τα οποία έφερον διά τάς οικίας των αλλ’ αφού ήρπασεν αυθαιρέτως ό,τι του ήρεσε από καθένα, ακολούθως έστειλε κατόπιν των εις τούς Δημάρχους, τον έπαρχον  και τον ταμίαν Ευρυτανίας, να εισπράξωσι ούτοι από τούς ειρημένους πολίτας, από άλλον μέν 30 λεπτά. από άλλον 32. από άλλον 20. και ούτω καθεξής διότι έκαμε λάθος εις τούς λογαριασμούς του· αλλ’ ως οι Δήμαρχοι παρακαμπιλίων και λοιποί ανέφερον εις τον έπαρχον Ευρυτανίας οι πολίται και συνδημόται των, διϊσχυρίζονται ότι όχι μόνον δεν ορείζουσιν εις τον ειρημένον υποτελώνην, ουδέ λεπτόν αλλά δικαιούνται να λάβωσι παρ’ αυτού ο μέν 10 ο δε 15 γρόσια και ούτω καθεξής διά τάς Σαρδέλας και άλλα πράγματα. τα οποία τούς αφήρεσε βιαίως και καταπιεστικώς.

Ταύτα μας γράφουσιν εκ Καρπενησίου, και παραξενεύονται διά την τοιαύτην οικτράν κατάστασιν του υποτελωνείου Στυλίδος, την οποίαν εισέτι το υποργείον δεν ευηρεστήθη να βελτιώση, αποπέμπον της υπηρεσίας τοιούτον υπάλληλον. Ημείς μάλιστα θαυμάζομεν πώς ο Κύριος υπουργός των Οικονομικών, ός τις τοσαύτην απέδειξεν αυστηρότητα κατά των καταχραστών υπαλλήλων διατηρή σκανδαλωδώς εις την θέσιν του τον ειρημένον υποτελώνην, αφού επέτρεψεν την εις δίκην εισαγωγήν του δι’ άλλας πράξεις επί καταπιέσεις, τάς οποίας διά του Φάρου της Όθρυος κατεγγείλαμεν, και διά τάς οποίας ελπίζομεν οσονούπω να τιμωρηθή δεόντως ο θρασύτερος γενόμενος ούτος υπάλληλος ένεκα της μέχρι τούδε ατιμωρησίας.» (εφημερίδα ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ, φύλλο 159/09-05-1859, σελίδα 3, ψηφιακός σελιδοδείκτης 153).

Μετά από είκοσι ημέρες ακολούθησε το επόμενο αρνητικό δημοσίευμα:

«-Εις την εφημερίδα «Η Αυγή» εδημοσιεύθη η Αγγελία, ότι το υπουργείον Οικονομικών μετέθεσε τον υποτελώνην Στυλίδος Δ.Γεωργιάδην εις Αίγιναν, αφού προηγουμένως επέτρεψε της εις δίκην εισαγωγήν του διά πολλάς καταπιέσεις και καταχρήσεις. Αλλά διατί το υπουργείον διατηρεί εισέτι τον άνθρωπον αυτόν εις την υπηρεσίαν, ευρισκόμενον υπό ανάκρεισιν και υπό το βάρος πολλών κατηγοριών ένεκα καταχρήσεων; Διατί ο Κύριος Κομονδούρος, ώς έπραξεν και εις άλλους καταχραστάς υπαλλήλους, δεν έπαυσεν ακόμη τον Δημ. Γεωργιάδην; Μήπως περιμένει να μάθη και άλλας καταχρήσεις αυτού του υπαλλήλου; Ιδού ημείς τώ δίδομεν την ευχάριστον αγγελίαν, ότι ο τίμιος και προκομμένος υπάλληλός του ούτος εκτός των πολλών άλλων καταχρήσεων εσχάτως απεδείχθη ότι κατεχράσθη και την εξ 600 δραχμών πίστωσιν του χαρτοσίμου·ο δε εγγυητής αυτού Ιωάννης Τζοτζιγιάννης. Άνθρωπος οικογενειάρχης θρηνεί διά το δυστύχημά του· διότι ο Ταμείας βιάζει αυτόν να πληρώση τάς 600. δραχμάς! αλλά διατί το Δημόσιον δεν καταδιώκει πρώτον τον πρωτοφειλέτην υποτελώνην και διά προσωπικής κρατήσεως, και εάν δεν κατορθώση να λάβη παρ’ αυτού τάς δραχμάς τότε να στρέψη τα καταδιωκτικά μέτρα κατά του εγγυητού; Το αστειότερον όμως είναι, ότι ο παστρικός ούτος υπάλληλος, ωσανεί είναι βέβαιος δυνάμει των ισχυρών μέσων, τα οποία διαθέτει εν Αθήναις, και ιδίως παρά τώ υπουργώ, ότι θέλει διατηρηθή διαρκώς εις την υπηρεσίαν, έδωκεν συμβόλιον εις τον εγγυητήν να πληρώση το ήμισυ του μισθού του εις αυτόν, έως ού εξοφλήση, αφού τώ έδωκεν και το ωρολόγιόν του και όλα τα πραγματά του. Οποία αθλιότης! Οποίος εμπαιγμός εις την υπαλληλίαν! Οποίους σαρκασμούς οι πολίται απυθύνουσι μετ’ αγανακτήσεως εις την τοιαύτην κατάστασιν, και εις την επιμονήν την οποίαν ο υπουργός δεικνύει προς διατήρησιν τοιούτου ανθρώπου εις την υπηρεσίαν! Ημείς φειδόμενοι της υπολήψεως του φίλου μας υπουργού των Οικονομικών Κυρίου Κομοδούρου τον παρακαλούμεν να δίδη περισσοτέραν προσοχήν εις την εκφραζομένην κοινήν γνώμην· και να προλαμβάνη τα ατοπήματα.» (εφημερίδα ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ, φύλλο 162/29-05-1859, σελίδα 4, ψηφιακός σελιδοδείκτης 160).

Μετά από ένα μήνα η εφημερίδα δημοσιεύει μεταξύ άλλων και την είδηση ότι ο υποτελώνης Στυλίδας «ευρίσκεται υπό δικαστικήν ανάκρισιν ένεκα καταπιέσεων...»:

«...ως ο φίλος ημών Κύριος Κομοδούρος υπουργός των Οικονομικών διατηρεί εις το πείσμα της κοινής γνώμης τον υποτελώνην Στυλίδος, καιτοι ευρισκόμενον υπό δικαστικήν ανάκρισιν ένεκα καταπιέσεων κτλ. κτλ..» (εφημερίδα ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ, φύλλο 166/27-06-1859, σελίδα 3, ψηφιακός σελιδοδείκτης 167).

Ένα μήνα αργότερα, κατά το τέλος Ιουλίου 1859, ο υποτελώνης παύθηκε από τα καθήκοντά του και η εφημερίδα εκφράζει τις ευχαριστίες προς τον υπουργό οικονομικών Κουμουνδούρο:

«-Εξ ονόματος των κατοίκων Στυλίδος, των ναυτιλομένων και εμπορευομένων ενγένει πολιτών εκφράζομεν την βαθείαν ευγνωμωσύνην ημών εις τον υπουργόν των οικονομικών, παύσαντα τον υποτελώνην Στυλίδος τον Δ.Γεωργιάδην ως παραπεμφθέντα εις το δικαστήριον ένεκα διαφόρων καταπιέσεων, και απαλλάξαντα τον τόπον από την μάστιγα ταύτην.

Αντ’ αυτού δε εστάλη ως υποτελώνης και έφθασεν εις Στυλίδα ο Κύριος Σαμουράκης.» (εφημερίδα ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ, φύλλο 170/25-07-1859, σελίδα 3, ψηφιακός σελιδοδείκτης 175).

 

 

ΠΗΓΗ

Εφημερίδα «ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΟΘΡΥΟΣ»

 

 

 

 

Η διέλευση του βασιλικού ζεύγους Όθωνα και Αμαλίας από τη Στυλίδα το 1858

Εικ.1. Η Στυλίδα σε πίνακα ζωγραφικής του Έντουαρντ Λίαρ (Αγγλ. Edward Lear). Ο ζωγράφος βρέθηκε στη Στυλίδα στις 26 Ιουνίου 1848, δέκα χρόνια πριν τη διέλευση του βασιλικού ζεύγους του Όθωνα και της Αμαλίας που περιγράφεται στην ανάρτηση. Η εκκλησία, της οποίας απεικονίζεται η ανατολική πλευρά, είναι ο Άγιος Αθανάσιος. Εκτός από την κόγχη του ιερού, εκατέρωθεν αυτής διέθετε και άλλες δύο μικρότερες κόγχες: την κόγχη της προθέσεως στην βόρεια πλευρά και την κόγχη του διακονικού στη νότια πλευρά. Πάνω από την κόγχη του ιερού διακρίνεται κυκλικό άνοιγμα, το οποίο απαντάται σε βασιλικές της τουρκοκρατίας. Δεξιά της ο Λίαρ έγραψε white, υποδηλώνοντας ίσως το λευκό χρώμα του τοίχου του ναού. Νότια του Αγίου Αθανασίου διακρίνεται βρύση και δύο γυναικείες μορφές. Δύο πλεούμενα διασχίζουν το Μαλιακό κόλπο. Στο βάθος δεσπόζει η κορυφή της Γκιώνας (υψόμ. 2.510 μ.). Το οπτικό πεδίο δίνει την εντύπωση ότι ο ζωγράφος βρισκόταν στη σημερινή οδό Θερμοπυλών, λίγο πιο πάνω από τη διασταύρωσή της με την οδό Πολυκράτη [πηγή φωτογραφίας: EDWARD LEAR’S GRECIAN TRAVELS]. 

 

Από το Σάββατο 24 Μαΐου έως την Τετάρτη 4 Ιουνίου 1858 (Ιουλιανό ημερολόγιο) το βασιλικό ζεύγος του Όθωνα και της Αμαλίας περιόδευσε στην τότε ανατολική Ελλάδα. Ολοκληρώνοντας την περιοδεία του, προερχόμενο από τη Λαμία, έφτασε στη Στυλίδα τη Δευτέρα 2 Ιουνίου 1858. Λεπτομερής περιγραφή της είδησης δημοσιεύεται από τον ανταποκριτή με τα αρχικά Ρ.Γ. στο φύλλο 228 της αθηναϊκής εφημερίδας «ΑΥΓΗ». Ο ανταποκριτής είναι ο Ριζόπουλος Γεώργιος, ο οποίος με Βασιλικό διάταγμα της 5ης Ιουνίου 1858 διορίσθηκε συμβολαιογράφος στο νεοσυσταθέν «ειδικόν συμβολαιογραφείον» Στυλίδας (ΦΕΚ 45/Α/26-09-1858): «Δια του από 5 Ιουνίου ε.ε....εσυστήθη ειδικόν συμβολαιογραφείον εις Στυλίδα και διωρίσθη συμβολαιογράφος αυτού ο Γ. Ριζόπουλος.».

Οι βασιλείς έφτασαν στη Στυλίδα στις 7 το απόγευμα. Πλήθος λαού συγκεντρώθηκε έξω από τη δυτική είσοδο της πόλης στο ύψος περίπου του σημερινού συνοικισμού Στυλίδας. Εκεί υποδέχθηκαν με μεγάλο ενθουσιασμό και ζητωκραυγές τους βασιλείς. Ιδιαίτερη υποδοχή επεφύλαξαν οι δημοδιδάσκαλοι Κωνσταντίνος Παπαγεωργόπουλος και Κλεοπάτρα Παΐζη επικεφαλής των μαθητών τους. Τα σχολεία είχαν διακοσμηθεί με λαμπρότητα. Ένας μαθητής απηύθυνε σύντομη προσφώνηση στους βασιλείς και τους προσέφερε στεφάνι με άνθη.

Το πλήθος τους συνόδευσε μέχρι την κωμόπολη. Δεξιά και αριστερά του δρόμου είχε παραταχθεί στρατός, διαμέσου του οποίου διήλθαν οι βασιλείς. Μέσω της σημερινής οδού Λαμίας οδηγήθηκαν στο ναό του αγίου Αθανασίου, όπου και εψάλη δοξολογία. Το βασιλικό ζεύγος διέμενε στη Στυλίδα δύο ώρες περίπου. Δέχτηκε σε ακρόαση όλους όσους το ζήτησαν, στρατιωτικούς, πολιτικούς, δημοτικούς υπαλλήλους και πολλούς απλούς πολίτες.

Επειδή όμως δεν είχε προγραμματισθεί διανυκτέρευσή τους στη Στυλίδα, ακολουθούμενοι από τον ζητωκραυγάζοντα λαό, μετέβησαν στο λιμάνι για να επιβιβασθούν στο πλοίο. Εκεί τους περίμενε ο υποτελώνης Δημήτριος Γεωργιάδης. Είχε διακοσμήσει με αψίδες και διάφορες επιγραφές τις δύο όψεις του υποτελωνείου, το οποίο εκείνο το βράδυ φωταγωγήθηκε με λαμπρότητα. Από το άκρο της προκυμαίας στράφηκε προς τους βασιλείς απευθύνοντάς τους σύντομο αυτοσχέδιο λόγο.

Μετά το τέλος του λόγου οι βασιλείς επιβιβάσθηκαν στο πλοίο, το οποίο αναχώρησε για τη Χαλκίδα και τελικό προορισμό τον Πειραιά.

Η εφημερίδα «ΑΥΓΗ» δημοσιεύει την είδηση ως εξής:

«Έλευσις των Α.Α.Μ.Μ. εις Στυλίδα.

Κατά την 2 Ιουνίου αναχωρήσασαι αι Α.Α.Μ.Μ. εκ Λαμίας έφθασαν ενταύθα την 7 ώραν Π.Π. ότε άνδρας τε και γυναίκες, μικροί τε και μεγάλοι αναμένοντες έξωθεν και μακράν της πόλεως τους υπεδέχθησαν μετά πολλού ενθουσιασμού, και μετά ζωηροτάτων ζητοκραυγών, συνοδεύοντες αυτάς διερχόμενας μεταξύ του επί τούτω παρατεταγμένου στρατού ένθεν και ένθεν, μέχρι του ναού Άγιος Αθανάσιος ενώ εψάλη και η συνήθης δοξολογία· η ημέρα αύτη ήτο ημέρα συγκηνιτικού ενθουσιασμού, και αγαλλιάσεως διά τους κατοίκους της Κωμοπόλεως ταύτης αξιωθέντας να ίδωσι και περιστοιχίσωσι μετά είκοσι έτη τον πολυπόθητον βασιλέα, μετά της χαριτοβρύτου αυτών Βασιλίσσης τους οποίους παρηκολούθουν παντού και πάντοτε ζητοκραυγούντες, διέμενον δε εις την πόλιν δύο περίπου ώρας ακούοντες όλους τους ζητήσαντας ακρόασιν, στρατιωτικούς, πολιτικούς και δημοτικούς υπαλλήλους, και πολλούς των πολιτών και μετά ταύτα ανεχώρησαν· ενώ δε έφθασαν εις την κατά το παράλιον προκυμαίαν παρακολουθούμεναι υπό του πολυπληθεστάτου λαού ζητωκραυγούντος, διά να επιβιβασθώσιν ο ενταύθα υποτελώνης Κύριος Δημήτριος Γεωργιάδης καταλαβών το άκρον της προκυμαίας, και στρέψας προς τάς Α.Α.Μ.Μ. εξεφώνησε λόγον εκ στήθους όσον σύντομον, τόσον συγκινητικόν, η επιτυχής και νευρώδης εκ μέρους του μνησθέντος απαγγελία επέφερεν ζωηροτάτην συγκίνησιν εις τον λαόν και εις τάς Α.Α.Μ.Μ. βοηθηθέντος εις την θριαμβευτικήν ταύτην απαγγελίαν από τον μέγα ενθουσιασμόν, τον οποίον και άλλως ο αξιέπαινος ούτος Κύριος Δ. Γεωργιάδης απέδειξεν κοσμήσας δι’ αψίδων, και ποικίλων επιγραφών τάς δύω όψεις του καταστήματος του υποτελωνείου, το οποίον την εσπέραν εκείνην εφωταγωγείτο λαμπρώς. Αλλά και ο Κύριος Κ.Παππαγεωργόπουλος δημοδιδάσκαλος ενταύθα δεν εδείχθη κατώτερος, υποδεχθείς τάς Α.Α.Μ.Μ. μετά των μαθητών του (παρ’ ενός των οποίων προσεφέρθησαν αυταίς και στέφανοι ανθών διά συντόμου προσφωνήσεως) έξωθεν και μακράν της πόλεως, και διακοσμήσας επίσης λαμπρώς το σχολείον του, το οποίον εάν επισκέπτοντο αι Α.Α.Μ.Μ. ως και εκείνο της δημοδιδασκαλίσσης ήθελον αναντιρρήτως λάβει την καλλιτέραν ιδέαν υπέρ του διατηρούντος τούτο τόπου, και υπέρ των μνησθέντων δημοδιδασκάλων τε και δημοδιδασκαλίσσης Κυρίας Κλεοπάτρας Παΐζη.

Έπεται ο ως ανωτέρω εκφωνηθείς λόγος του Κυρίου Δ. Γεωργιάδου.

Μεγαλειότατε!

Με καρδίαν πάλλουσαν από ανέκφραστον χαράν, καίτοι στερούμενος της απαιτουμένης ικανότητος του λόγου, ευδαίμων λογίζομαι λαμβάνων την τιμήν να προσφέρω εις τούς πόδας της Υμετέρας Μεγαλειότητος και της Σεβαστής ημών Ανάσσης, το απεριόριστον σέβας και την εγκάρδιον αγάπην του περιστοιχούντος ημάς λαού της Κωμοπόλεως ταύτης.

Μεγαλειότατε! Είκοσιν ενιαυτούς ο λαός της Κωμοπόλεως ταύτης είχεν να ίδη την ημετέραν μεγαλειότητα, και πύρινα καθεκάστην δάκρυα εξέρρεον από τους οφθαλμούς των διά το μακρινόν τούτο διάστημα του χρόνου.

Την ημέραν ταύτην όμως μεγαλειότατε, ο μικρός τούτος λαός πανηγυρίζει μετ’ ενθουσιασμού και ανεκλαλήτου αγαλλιάσεως, βλέπων την Υ.Μ. μετά της Σεπτής ημών Βασιλίσσης εν τώ μέσω αυτού, και εύχεται γονυκλινώς και θερμάς προς τον ύψιστον αναπέμπει δεήσεις, όπως η θεία αυτού πρόνοια σκέπη και διαφυλάττει ημάς εις μακαριότητα ημερών και πάσης ευδαιμονίας πλήρη.

Σείς δε συμπολίται, και παριστάμενοι σήμερον ενώπιον του πρώτου Άρχοντος της Ελλάδος, και σείς νεολαία παριστανόμενοι ενώπιον του πρώτου προστάτου των φώτων, και σείς θήλεα παριστανόμενα ενώπιον της των Γραμμάτων μητρός, ανακράξατε εκ καρδίας την στιγμήν ταύτην της επιβιβάσεως μετ’ εμού τρίς· Ζήτω ο Βασιλεύς και η Βασίλισσα της Ελλάδος. Ρ.Γ.» (εφημερίδα ΑΥΓΗ, φύλλο 228/11-06-1858, σελίδες 3 & 4).

Η «ΑΥΓΗ» αναφέρει ότι η προηγούμενη επίσκεψη του Όθωνα στη Στυλίδα πραγματοποιήθηκε πριν είκοσι έτη, δηλαδή το 1838. Πράγματι, την Τρίτη 4 Οκτωβρίου 1838 ο Όθωνας πέρασε από τη Στυλίδα προερχόμενος από την Πελασγία (τότε Γαρδίκι) με προορισμό τη Λαμία (βλέπε στην ανάρτηση: Οι αναβάσεις του βασιλικού ζεύγους Όθωνα και Αμαλίας στην Οίτη τα έτη 1845 και 1858).

Επομένως, προκύπτει ότι τη Στυλίδα επισκέφθηκε ο Όθωνας το 1838 χωρίς την Αμαλία, η οποία απουσίαζε στο εξωτερικό και το 1858 συνοδευόμενος από την Αμαλία.

 

ΠΗΓΗ

Εφημερίδα «ΑΥΓΗ».

 

 

Οι μαθητές της Α΄ τάξης του Δημοτικού σχολείου Στυλίδας το 1908

  

Στην εβδομαδιαία περιοδική έκδοση «Η ΑΛΗΘΕΙΑ» του έτους 1908, που εξέδιδε στην Αθήνα ο δημοσιογράφος Ευάγγελος Ν. Λαχανοκάρδης, δημοσιεύθηκε φωτογραφία των μαθητών και των δύο δημοδιδασκάλων τους της Α΄ τάξης του Δημοτικού σχολείου Στυλίδας (για την ίδρυση του Δημοτικού σχολείου Στυλίδας το 1837 βλέπε την ανάρτηση: Περί ιδρύσεως Δημοτικού Σχολείου στη Στυλίδα).

Η φωτογραφία φέρει τον τίτλο «ΕΛΠΙΔΕΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ». Κάτω από τη φωτογραφία αναγράφεται «Οι μαθηταί του εν Στυλίδι δημοτικού Σχολείου (1η τάξις) με τους δημοδιδασκάλους των κ.κ. Χορμόβαν (διευθυντήν) και Χαρ. Πολυζώην.». Απεικονίζονται οι 52 μαθητές της τάξης, οι δύο δημοδιδάσκαλοί τους και σε πρώτο πλάνο ένας σκύλος. Στο κέντρο των ορθίων ένας μαθητής κρατάει τη σημαία.

Στην επετηρίδα δημοτικής εκπαίδευσης του σχολικού έτους 1901-1902 καταγράφονται τα ονοματεπώνυμα των δημοδιδασκάλων του Δημοτικού σχολείου Στυλίδας ως εξής:

«......

2) Δήμος Φαλάρων

Στυλίς

Αρρένων: Ν.Ευθυμίου, Κ.Χορμόβας.

Θηλέων: Μ.Κωνσταντίνου.

........» (Από την ανάρτηση: Η δημοτική εκπαίδευση στη Φθιώτιδα το σχολικό έτος 1901-1902).

Δεν καταγράφεται ο Χαρ. Πολυζώης, προφανώς γιατί δεν υπηρετούσε το 1901-1902 στο Δημοτικό σχολείο Στυλίδας.

Η φωτογράφιση μάλλον πραγματοποιήθηκε μετά από κάποια εορτή, ίσως της 25^ης Μαρτίου. Η καμινάδα, δεξιά στη φωτογραφία, ανήκει στο βιομηχανικό συγκρότημα του Κ.Π.Αγαθοκλή (βλέπε Εικ.1 της ανάρτησης: Οδηγός της Λαμίας του 1875 και το βιομηχανικό συγκρότημα «Η Φθιώτις» του «Κ.Π.Αγαθοκλής και Σία» στη Στυλίδα).

 

ΠΗΓΗ 

Περιοδική έκδοση Η ΑΛΗΘΕΙΑ - Έτος Β΄, Περίοδος Β΄, Αριθμός 204-32, 10 Αυγούστου 1908, σελίδα 262.

 

Σελίδες από τη νεότερη ιστορία της Στυλίδας (1858-1917)

  

α

β

Εικ.1αβ. Η Στυλίδα στις αρχές του 20^ου αιώνα. Διακρίνεται ο λόφος του προφήτη Ηλία (πηγή: αρχείο Σωτήρη Γ. Αλεξόπουλου).

 

Από την διαδικτυακή έρευνα στο Εθνικό τυπογραφείο εντοπίσθηκαν Φύλλα Εφημερίδος της Κυβερνήσεως με Βασιλικά διατάγματα, μέσα από τα οποία ξεδιπλώνονται σελίδες της νεότερης ιστορίας της Στυλίδας.

Ειδικότερα, μέσω των Φύλλων Εφημερίδος Κυβερνήσεως τεκμηριώνεται:

-η ίδρυση και λειτουργία στη Στυλίδα δημοσίων υπηρεσιών, όπως το τελωνειακό κατάστημα και η λειτουργία εργοστασίου κοπής εξαγώγιμου καπνού εντός του τελωνείου, το ταχυδρομείο, ο τηλεγραφικός σταθμός και το αστυνομικό τμήμα.

-η κατασκευή δημοτικών έργων, όπως η αποπεράτωση των δρόμων και των πλατειών, η κατασκευή υπονόμων και πεζοδρομίων, η κατασκευή δρόμου που οδηγούσε στον αμπελώνα και ελαιώνα της Στυλίδας, η κατασκευή κοιμητηριακού ναού στο νεκροταφείο, η κατασκευή υδραγωγείου, η επίστρωση με χαλίκι του δρόμου Στυλίδας-Αχινού και του δρόμου προς την τοποθεσία Καλόγηρος, η κατασκευή βρύσης, δημοσίων τουαλετών, η θέσπιση της εβδομαδιαίας αγοράς και της τριημέρου πανηγύρεως.

-η Στυλίδα το 1911 υπήρξε έδρα στρατιωτικού συμβουλίου και χώρος προσέλευσης των στρατευσίμων των δήμων Φαλάρων, Κρεμαστής Λαρίσης, Πτελεατών και Αμαλιαπόλεως. Στην πόλη είχε την έδρα του ένα τάγμα του 2ου Συντάγματος πεζικού.

Αναλυτικότερα, από τις δημοσιεύσεις Βασιλικών διαταγμάτων στα Φύλλα Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, τεκμηριώνονται τα εξής:

 

1. Ανέγερση τελωνειακού καταστήματος.

Με Βασιλικό διάταγμα της 31^ης Αυγούστου 1858 εγκρίθηκε η θέση για την ανέγερση στη Στυλίδα τελωνειακού καταστήματος. Το διάταγμα για την ανέγερση του τελωνειακού καταστήματος δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 50/Α/30-10-1858 ως εξής: «Δι’ ομοίου της 31 του ιδίου μηνός (Αυγούστου) ενεκρίθη η θέσις, εις ήν θέλει ανεγερθή εις την πόλιν Στυλίδος το Τελωνιακόν κατάστημα.».

 

2. Σύσταση ταχυδρομικού γραφείου.

Με Βασιλικό διάταγμα της 6^ης Οκτωβρίου 1861 ιδρύθηκε στη Στυλίδα ταχυδρομικό γραφείο. Με το ίδιο διάταγμα ορίζεται διευθυντής του ο Δήμαρχος Φαλάρων. Το διάταγμα δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 75/Α/25-11-1861 ως εξής: «Δι’ ομοίου της 6 (Οκτωβρίου) συνέστη ταχυδρομικόν γραφείον εν Στυλίδι και ανετέθη η διεύθυνσις αυτού εις τον δήμαρχον Φαλάρων.».

 

3. Σύσταση τηλεγραφικού σταθμού.

Με Βασιλικό διάταγμα της 8^ης Δεκεμβρίου 1868 ιδρύθηκε τηλεγραφικός σταθμός στη Στυλίδα (ΦΕΚ 61/Α/16-12-1868):

«ΔΙΑΤΑΓΜΑ

Περί συστάσεως τηλεγραφικού σταθμού εν Στυλίδι.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α΄.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Έχοντες υπ’ όψιν το άρθρον 2 του από 2 Αυγούστου 1861 περί συστάσεως τηλεγραφείων Νόμου, προτάσει του Ημετέρου επί των Εσωτερικών Υπουργού, εγκρίνομεν την σύστασιν τηλεγραφικού σταθμού εν Στυλίδι.

Ο αυτός Υπουργός δημοσιεύσει και εκτελέσει το παρόν Διάταγμα.

Εν Αθήναις την 8 Δεκεμβρίου 1868.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Δ.Γ.ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ».

Το διάταγμα υπογράφει ο πρωθυπουργός και υπουργός εσωτερικών Δημήτριος Βούλγαρης.

 

4. Κατασκευή υδραγωγείου και βρύσης.

Με Βασιλικό διάταγμα της 17^ης Οκτωβρίου 1878 «Περί προσδιορισμού των κοινωτικών αναγκών των εχουσών έσοδον εκ κοινωτικών βοσκών κοινοτήτων Φθιώτιδος και Φωκίδος» προσδιορίζεται ως πρώτιστη ανάγκη της κοινότητας Στυλίδας η κατασκευή υδραγωγείου και βρύσης για να διοχετεύονται και συγκεντρώνονται τα πόσιμα ύδατα της θέσης «Πλατανάκος και επτά βρύσες». Τα έξοδα κατασκευής θα καλυφθούν από τα έσοδα βοσκής του Δήμου Φαλάρων. Το διάταγμα δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 59/Α/27-10-1878 και αναφέρει τα εξής:

«ΔΙΑΤΑΓΜΑ

Περί προσδιορισμού των κοινωτικών αναγκών των εχουσών έσοδον εκ κοινωτικών βοσκών κοινοτήτων Φθιώτιδος και Φωκίδος.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α΄.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Έχοντες υπ’ όψιν το άρθρον 19 του από 31 Δεκεμβρίου 1877 ΧΞΘ΄ νόμου περί του επί των ζώων και των βοσκών φόρου και περί διαθέσεως των εθνικών λειβαδίων και τα άρθρα 1, 2, και 4 του από 9 Ιανουαρίου 1878 Ημετέρου Διατάγματος περί του διαχωρισμού των εθνικών και κοινωτικών βοσκών.

Προτάσει των Ημετέρων επί των Εσωτερικών και των Οικονομικών Υπουργών, διατάσσομεν.

Άρθρον 1.

Των εν τώ Νομώ Φθιώτιδος και Φωκίδος κειμένων κοινοτήτων, όσαι έχουσιν έσοδον εκ κοινωτικών βοσκών, αι κοινωτικαί ανάγκαι, εφ’ αίς αποκλειστικώς διατεθήσεται το ενοίκιον των κοινωτικών λειβαδίων εκάστης, προσδιορίζονται ως ακολούθως.

Α΄. Επαρχία Φθιώτιδος.

1) Δήμος Φαλάρων.

1) Κοινότης Στυλίδος.

Πρωτίστην ανάγκην της κοινότητος ταύτης προσδιορίζομεν την κατασκευήν υδραγωγείου και βρύσεως προς διοχέτευσιν των «εν Πλατανάκω και επτά βρύσεσι» ποσίμων υδάτων εις την κοινότητα Στυλίδος.

…….

Άρθρον 2.

Επιφυλασσόμεθα, εάν κατόπιν αποδειχθή, ότι και άλλη τις κοινότης του αυτού Νομού, εκτός των εν τώ παρόντι περιληφθεισών, έχει έσοδον εκ κοινωτικών βοσκών, να προσδιορίσωμεν και εκείνης τάς ανάγκας διά συμπληρωτικού Διατάγματος.

Άρθρον 3.

Απαγορεύεται αυστηρώς πάσα άλλη χρήσις των εκ κοινωτικών λειβαδίων χρημάτων, αν μη πρώτον αποπερατωθώσιν όλως τα διά του παρόντος ορισθέντα ως πρωτίστως αναγκαία εφ’ εκάστη κοινότητι έργα.

Εις αμφοτέρους τους Υπουργούς ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος ημών Διατάγματος.

Εν Αθήναις, την 17 Οκτωβρίου 1878.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ.

Ν. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ.».

Το διάταγμα υπογράφουν ο υπουργός εσωτερικών και πρωθυπουργός Αλέξανδρος Κουμουνδούρος και ο υπουργός οικονομικών Νικόλαος Παπαμιχαλόπουλος.

Μετά από τέσσερα χρόνια ακολούθησε νέο Βασιλικό διάταγμα με θέμα: «Περί διαθέσεως κοινοτικού εσόδου κατά τον δήμον Φαλάρων της Φθιώτιδος κλπ.». Στο διάταγμα αναφέρεται ότι το θέμα των υδάτων Πλατανάκου είναι η πρώτη κοινοτική ανάγκη. Επειδή τα ύδατα ανήκουν στο διαλυμένο μοναστήρι του Αγίου Βλασίου και διέρχονται μέσα από τα κτήματα του μοναστηριού που πρόκειται να εκποιηθούν, τα έσοδα από τις κοινοτικές βοσκές θα πρέπει να διατεθούν για την αγορά των εκποιουμένων κτημάτων και του ύδατος (για το μοναστήρι του Αγίου Βλασίου βλέπε την ανάρτηση: Η διάλυση και επανασύσταση της Ιεράς Μονής Αγίου Βλασίου Στυλίδας).

Ειδικότερα, το Βασιλικό διάταγμα της 30^ης Απριλίου 1882 (ΦΕΚ 37/Α/20-05-1882) αναφέρει τα εξής:

«ΔΙΑΤΑΓΜΑ

Περί διαθέσεως κοινοτικού εσόδου κατά τον δήμον Φαλάρων της Φθιώτιδος κλπ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α΄.

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Έχοντες υπ’ όψιν το άρθρον 19 εδ(άφιον) β΄ του από 13 Δεκεμβρίου 1878 ΨΜΕ΄ νόμου περί φόρου επί των ζώων και των βοσκών και το από 9 Ιανουαρίου 1878 Β(ασιλικόν) Διάταγμα, τελούν εν ισχύει, δυνάμει του άρθρου 24 του ειρημένου νόμου.

Προτάσει των Ημετέρων επί των Εσωτερικών και των Οικονομικών Υπουργών, διατάσσομεν.

Της εν τώ Νομώ Φθιώτιδος και Φωκίδος, τη Επαρχία Φθιώτιδος, τώ δήμω Φαλάρων κειμένης κοινότητος Στυλίδος πρώτη κοινοτική ανάγκη θεωρείται η απόκτησις του ύδατος Πλατανάκου, άνευ του οποίου η κοινότης μένει άνευ ύδατος, και επειδή το ύδωρ Πλατανάκου ανήκει εις την διαλελυμένην Μονήν Αγίου Βλασίου και διέρχεται διά των κτημάτων της άνω Μονής, άτινα πρόκειται να εκποιηθώσι, προσδιορίζονται τα εκ των κοινοτικών βοσκών έσοδα προς αγοράν των εκποιουμένων κτημάτων της άνω Μονής Αγίου Βλασίου και του διερχομένου δι’ αυτών ύδατος του Πλατανάκου.

Εις αμφοτέρους τους Υπουργούς ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος Ημών Διατάγματος.

Εν Αθήναις, τη 30 Απριλίου 1882.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Οι Υπουργοί

Των Εσωτερικών Χ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ

Των οικονομικών Π. ΚΑΛΛΙΓΑΣ.»

Το διάταγμα υπογράφουν οι υπουργοί εσωτερικών Χαρίλαος Τρικούπης και οικονομικών Παύλος Καλλιγάς.

 

5. Σύσταση στο τελωνείο εργοστασίου κοπής εξαγώγιμου καπνού.

Στο ΦΕΚ 85/Α/14-04-1887 δημοσιεύθηκε ο νόμος ΑΥΚ΄ «Περί επιβολής δικαιώματος επί του εν τώ Κράτει καταναλισκομένου καπνού». Στο άρθρο 14 του νόμου προβλέπεται η σύσταση στο τελωνείο Στυλίδας εργοστασίου για την κοπή του εγχώριου καπνού που προοριζόταν για εξαγωγή: «...Ωσαύτως συνιστώνται και εν τοίς τελωνείοις Τυρνάβου και Στυλίδος εργοστάσια διά την κοπήν μόνον του επί σκοπώ της εις εξωτερικόν αποστολής εγχωρίου καπνού....». Το εργοστάσιο θα ανήκει στην τάξη Γ΄.

 

6. Κατασκευή διαφόρων κοινοτικών έργων.

Με το Βασιλικό διάταγμα της 19^ης Μαρτίου 1888 «Περί κατασκευής διαφόρων κοινοτικών έργων εξ ενοικίων κοινοτικών βοσκησίμων τόπων της κοινότητος Στυλίδος του δήμου Φαλάρων» χαρακτηρίζονται ως έργα πρώτης ανάγκης τα εξής:

1) η αποπεράτωση και ισοπέδωση των δρόμων και των πλατειών, καθώς και η κατασκευή υπονόμων και πεζοδρομίων της Στυλίδας.

2) η κατασκευή μικρού ναού στο νεκροταφείο, πρόκειται για το σημερινό ναό των Αγίων Θεοδώρων.

3) η κατασκευή δρόμου που οδηγούσε στον αμπελώνα και ελαιώνα της Στυλίδας.

4) η επίστρωση με χαλίκι του δρόμου Στυλίδας-Αχινού «μέχρι του πρώτου γεφυριδίου» και του ανατολικού παραλιακού δρόμου που οδηγούσε στην τοποθεσία Καλόγηρος.

Το διάταγμα αναφέρει:

«Περί κατασκευής διαφόρων κοινοτικών έργων εξ ενοικίων κοινοτικών βοσκησίμων τόπων της κοινότητος Στυλίδος του δήμου Φαλάρων.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α΄

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Προτάσει των Ημετέρων επί των Εσωτερικών και των Οικονομικών Υπουργών, ιδόντες τά άρθρα 9 εδάφιον ε΄ του ΚΘ΄ νόμου της 31 Ιανουαρίου 1864 περί βοσκησίμων γαιών και 19 εδάφιον β΄ του νόμου ΨΜΕ΄ της 13 Δεκεμβρίου 1878 περί φόρου επί των ζώων, εγκρίνομεν, ίνα τα εξ ενοικίου κοινοτικών βοσκησίμων τόπων της κοινότητος Στυλίδος του δήμου Φαλάρων εις το δημόσιον επαρχιακόν ταμείον Φθιώτιδος υπάρχοντα χρήματα διατεθώσιν εις τά εξής κοινοτικά έργα, άτινα υπό των δύο τρίτων των εχόντων κοινοτικόν δικαίωμα κατοίκων χαρακτηρίζονται ως έργα πρώτης ανάγκης, ήτοι:

α) Εις την αποπεράτωσιν και ισοπέδωσιν των οδών και των πλατειών και την κατασκευήν των υπονόμων και πεζοδρομίων της κωμοπόλεως Στυλίδος.

β) Την κατασκευήν μικρού ναού εν τώ νεκροταφείω.

γ) Την κατασκευήν της εις των αμπελώνα και τον ελαιώνα της κοινότητος αγούσης οδού.

δ) Την επίστρωσιν και την επιχαλίκωσιν της από Στυλίδος εις Αχινόν αγούσης οδού μέχρι του πρώτου γεφυριδίου, ως και της ανατολικής παραλίας οδού, της προς τον Καλόγηρον αγούσης.

Εις τους Ημετέρους επί των Εσωτερικών και των Οικονομικών Υπουργούς ανατίθεται η δημοσίευσις και εκτέλεσις του παρόντος.

Αθήνησι τη 19 Μαρτίου 1888.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Οι Υπουργοί

Επί των Εσωτερικών

Κ. ΛΟΜΒΑΡΔΟΣ.

Επί των Οικονομικών

Χ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ.».

Το διάταγμα υπογράφεται από τους υπουργούς εσωτερικών Κωνσταντίνο Λομβάρδο και οικονομικών Χαρίλαο Τρικούπη.

 

7. Κατάταξη του τελωνείου Στυλίδας.

Στο ΦΕΚ 89/Α/06-04-1889 δημοσιεύθηκε ο νόμος ΑΨΛΣΤ΄ «Περί τελωνιακής διαιρέσως του κράτους και περί προσωπικού των τελωνιακών αρχών». Με τον νόμο αυτό το τελωνείο Στυλίδας κατατάσσεται στα τελωνεία Γ΄ τάξεως. Σε αυτό υπηρετούν 1 τελώνης με μηνιαίο μισθό 200 δραχμές και 1 γραμματέας β΄ με μηνιαίο μισθό 120 δραχμές. Στο άρθρο 4 του νόμου προβλέπεται ότι στον προϊστάμενο τελωνείου Γ΄ τάξεως καταβάλλεται «επιχορήγησις άνευ λογοδοσίας» ποσού 15 δραχμών ανά μήνα για έξοδα γραφικής ύλης, θέρμανσης, φωτισμού, καθαριότητας, κ.λ.π..

 

8. Η εβδομαδιαία αγορά και η τριήμερος πανήγυρις.

Στο ΦΕΚ 46/Α/16-05-1885 δημοσιεύθηκε Βασιλικό διάταγμα με θέμα «Περί συστάσεως εβδομαδιαίας αγοράς εν Στυλίδι του δήμου Φαλάρων». Προβλέπεται η σύσταση εβδομαδιαίας αγοράς στη Στυλίδα. Η αγορά θα λειτουργεί κάθε Κυριακή στην πλατεία Διάκου, όπως ονομαζόταν η πλατεία Στάμου βρύση (σήμερα πλατεία Εθνικής αντίστασης).

Το διάταγμα αναφέρει τα εξής:

«Περί συστάσεως εβδομαδιαίας αγοράς εν Στυλίδι του δήμου Φαλάρων.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α΄

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Προτάσει του Ημετέρου επί των Εσωτερικών Υπουργού, εγκρίνομεν την σύστασιν εβδομαδιαίας αγοράς εν τη κωμοπόλει Στυλίδος του δήμου Φαλάρων της επαρχίας Φθιώτιδος και ορίζομεν τόπον μέν τελέσεως ταύτης την αυτόθι πλατείαν Διάκου, ημέραν δε την Κυριακήν εκάστης εβδομάδος.

Ο αυτός Υπουργός δημοσιεύσει και εκτελέσει το παρόν διάταγμα.

Εν Αθήναις την 9 Μαΐου 1885.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Ο Υπουργός των Εσωτερικών

Ν. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ»

Το Βασιλικό διάταγμα υπογράφει ο υπουργός εσωτερικών Νικόλαος Παπαμιχαλόπουλος.

Με Βασιλικό διάταγμα της 2ας Δεκεμβρίου 1888 συστήθηκε στη Στυλίδα εμπορική πανήγυρις με έναρξη την 29^ην Αυγούστου (†Αποτομή κεφαλής Τιμίου Προδρόμου). Η διάρκειά της ήταν τρείς ημέρες. Μετά από δύο έτη, με Βασιλικό διάταγμα ορίσθηκε η έναρξη της πανηγύρεως να πραγματοποιείται στις 23 Αυγούστου ( † Απόδοση Κοιμήσεως Θεοτόκου).

Το διάταγμα αναφέρει τα εξής:

«Περί μεταβολής του χρόνου τελέσεως της εν Στυλίδι τριημέρου εμπορικής πανηγύρεως.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α΄

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Προτάσει του Ημετέρου επί των Εσωτερικών Υπουργού, εγκρίνομεν, ίνα η διά Β(ασιλικού) διατάγματος από 2 Δεκεμβρίου 1888 συσταθείσα εν Στυλίδι τριήμερος εμπορική πανήγυρις άρχηται του λοιπού ουχί την 29 Αυγούστου, αλά την 23 του ιδίου μηνός.

Ο Ημέτερος επί των Εσωτερικών Υπουργός δημοσιεύσει και εκτελέσει το παρόν διάταγμα.

Εν Τατοΐω τη 4 Αυγούστου 1890.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Ο Υπουργός των Εσωτερικών

Γ.Ν. ΘΕΟΤΟΚΗΣ»

Το διάταγμα υπογράφει ο υπουργός εσωτερικών και αργότερα πρωθυπουργός Γεώργιος Ν. Θεοτόκης.

 

9. Κατασκευή δημοσίων τουαλετών.

Με το Βασιλικό διάταγμα της 19^ης Ιουλίου 1904 (ΦΕΚ 163/Α/21-07-1904) «Περί διαθέσεως χρημάτων της κοινότητος Στυλίδος του δήμου Φαλάρων» εγκρίθηκε η διάθεση χρηματικού ποσού 1.500 δραχμών για την κατασκευή δημοσίων τουαλετών. Είχε προηγηθεί σχετικό ψήφισμα του δημοτικού συμβουλίου. Το χρηματικό ποσό προήλθε από τη φορολόγηση των βοσκοτόπων του δήμου Φαλάρων.

Το διάταγμα αναφέρει τα εξής:

«Περί διαθέσεως χρημάτων της κοινότητος Στυλίδος του δήμου Φαλάρων.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α΄

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Έχοντες υπ’ όψει το άρθρον 9 § ε΄ του από 31 Ιανουαρίου 1864 νόμου ΚΘ΄ περί βοσκησίμων γαιών και 19 § β΄ τον από 13 Δεκεμβρίου 1878 νόμου ΨΜΕ΄ περί φόρου των ζώων και των βοσκών, προτάσει των Ημετέρων επί των Εσωτερικών και επί των Οικονομικών Υπουργών, εγκρίνομεν, ίνα εκ των εν τώ επαρχιακώ ταμείω Φθιώτιδος κατατεθειμένων χρημάτων της κοινότητος Στυλίδος του δήμου Φαλάρων διατεθώσι δραχμαί χίλιαι πεντακόσιαι (1500) προς κατασκευήν αφοδευτηρίου μετά ουρητηρίων, συμφώνως προς την ευχήν της κοινότητος και το σχετικόν ψήφισμα του δημοτικού συμβουλίου.

Εις τον Ημέτερον Υπουργόν των Εσωτερικών ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος διατάγματος.

Εν Αθήναις τη 19 Ιουλίου 1904.

Εν ονόματι του Βασιλέως

Το Υπουργικόν Συμβούλιον

Γ.Ν. Θεοτόκης

Α.Ν.Σιμόπουλος

Ν.Δ.Λεβίδης

Κ.Α.Λομβάρδος

Κ.Σμολένσκης

Σ.Α.Κουμουνδούρος

Οι Υπουργοί

Επί των Εσωτερικών

Γ.Ν. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

Επί των Οικονομικών

Α.Ν. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ»

Τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου και οι αρμόδιοι υπουργοί, οι οποίοι υπογράφουν «Εν ονόματι του Βασιλέως», ανήκουν στην 3η κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη (Δεκέμβριος1903-Δεκέμβριος 1904).

 

10. Η Στυλίδα έδρα στρατιωτικού συμβουλίου και προσέλευσης στρατευσίμων.

Με το Βασιλικό διάταγμα της 27^ης Φεβρουαρίου 1910 (ΦΕΚ 113/Α/22-03-1910) «Περί των μερών εις ά μεταβαίνουσι τα Στρατολογικά Συμβούλια και προσέρχονται οι στρατεύσιμοι» ορίζονται οι πόλεις, στις οποίες θα λειτουργήσουν τα στρατιωτικά συμβούλια και θα προσέρχονται οι στρατεύσιμοι για κατάταξη.

Στο άρθρο 5 αναφέρονται οι πόλεις της Φθιωτιδοφωκίδας, μεταξύ των οποίων και η Στυλίδα, έδρα του δήμου Φαλάρων. Στη Στυλίδα θα προσέρχονται οι στρατεύσιμοι των δήμων Φαλάρων, Κρεμαστής Λαρίσης, Πτελεατών και Αμαλιαπόλεως.

Το διάταγμα αναφέρει τα εξής:

«Περί των μερών εις ά μεταβαίνουσι τα Στρατολογικά Συμβούλια και προσέρχονται οι στρατεύσιμοι

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α΄

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Έχοντες υπ’ όψιν το άρθρον 46 του Νόμου περί Στρατολογίας, προτάσει του Ημετέρου επί των Στρατιωτικών Υπουργού, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν τα εξής περί ορισμού των πρωτευουσών των δήμων, εις άς μεταβαίνουσι τα Στρατολογικά Συμβούλια και εις άς προσέρχονται οι στρατεύσιμοι.

...............

Άρθρον 5.

Το Στρατολογικόν Συμβούλιον του νομού Φθιώτιδος και Φωκίδος μεταβαίνει εις

1) Λαμίαν Ένθα προσέρχονται οι στρατεύσιμοι των δήμων

Λαμιέων

Ηρακλειωτών

Παραχελωϊτών

Υπάτης

2) Βαρυμπόπην Ένθα προσέρχονται οι στρατεύσιμοι των δήμων

Μακρακώμης

Σπερχειάδος

Ομιλαίων

Τυμφρηστού

3) Στυλίδα Ένθα προσέρχονται οι στρατεύσιμοι των δήμων

Φαλάρων

Κρεμ.(αστής) Λαρίσης

Πτελεατών

Αμαλιαπόλεως

4) Μώλον Ένθα προσέρχονται οι στρατεύσιμοι των δήμων

Θερμοπυλών

Θρονίου

5) Αταλάντην Ένθα προσέρχονται οι στρατεύσιμοι των δήμων

Δαφνουσίων

Νέας Πέλλης

Λαρύμνης

6) Δαδίον Ένθα προσέρχονται οι στρατεύσιμοι των δήμων

Δρυμίας

Τιθορέας

Ελατείας

7) Γραβιάν Ένθα προσέρχονται οι στρατεύσιμοι των δήμων

Δωριέων

Καλλιέων

8) Άμφισσαν Ένθα προσέρχονται οι στρατεύσιμοι των δήμων

Αμφισσέων

Παρνασίων

Κρίσης

Αντικύρας

9) Γαλαξείδιον Ένθα προσέρχονται οι στρατεύσιμοι των δήμων

Γαλαξειδιωτών

Μυονίας

10) Ερατεινήν Ένθα προσέρχονται οι στρατεύσιμοι των δήμων

Τολοφώνος

Ποτιδανίας

Ευπαλίου

11) Λιδωρίκιον Ένθα προσέρχονται οι στρατεύσιμοι των δήμων

Αιγιτίου

Υαίας

Κροκυλείου

Βωμέας

................

Πάσα διάταξις αντικειμένη εις το παρόν διάταγμα καταργείται.

Εις τον αυτόν Υπουργόν ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος διατάγματος.

Αθήνησι τη 27 Φεβρουαρίου 1910.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Ο Υπουργός των Στρατιωτικών

Ν.Κ. ΖΟΡΜΠΑΣ»

Το διάταγμα υπογράφεται από τον υπουργό στρατιωτικών Νικόλαο Ζορμπά, αρχηγό του στρατιωτικού κινήματος του 1909.

 

11. Η Στυλίδα έδρα τάγματος του 2ου Συντάγματος πεζικού.

Με το Βασιλικό διάταγμα της 7^ης Ιανουαρίου 1910 (ΦΕΚ 18/Α/14-01-1910) «Περί διαθέσεως χρημάτων της κοινότητος Στυλίδος πρός ανέγερσιν παραπηγμάτων διά τον στρατωνισμόν του εδρεύοντος εκεί τάγματος.» εγκρίθηκε η διάθεση ποσού 4.000 δραχμών για την κατασκευή παραπηγμάτων, προκειμένου να στρατωνιστεί το τάγμα του 2^ου Συντάγματος πεζικού, το οποίο είχε χώρο ευθύνης τη Στυλίδα. Η απόφαση είχε ληφθεί από το δημοτικό συμβούλιο Φαλάρων και το ποσό των χρημάτων προήλθε από τη φορολόγηση των βοσκοτόπων του δήμου.

Το διάταγμα αναφέρει τα εξής:

«Περί διαθέσεως χρημάτων της κοινότητος Στυλίδος πρός ανέγερσιν παραπηγμάτων διά τον στρατωνισμόν του εδρεύοντος εκεί τάγματος.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α΄

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Έχοντες υπ’ όψει το άρθρον 19 του ΨΜΕ΄ νόμου 1878 περί του φόρου επί των ζώων, προτάσει των Ημετέρων επί των Εσωτερικών και επί των Οικονομικών Υπουργών, εγκρίνομεν, ίνα εκ των εν τώ επαρχιακώ ταμείω Φθιώτιδος κατατεθειμένων χρημάτων της κοινότητος Στυλίδος, προερχομένων εκ κοινοτικών βοσκών, διατεθώσι δραχμαί τετρακισχίλιαι (αριθ. 4000) προς ανέγερσιν παραπηγμάτων εν Στυλίδι διά τον στρατωνισμόν του εκεί εδρεύοντος τάγματος του 2^ου πεζικού συντάγματος, συμφώνως προς την ευχήν της κοινότητος Στυλίδος και την επί ταύτης απόφασιν του δημοτικού συμβουλίου Φαλάρων.

Ο Ημέτερος επί των Εσωτερικών Υπουργός δημοσιεύσει και εκτελέσει το παρόν διάταγμα.

Εν Αθήναις τη 7 Ιανουαρίου 1910

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Ο επί των Εσωτερικών και Οικονομικών Υπουργός

ΑΘ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ».

Το διάταγμα υπογράφει ο υπουργός εσωτερικών και οικονομικών Αθανάσιος Ευταξίας.

Τα παραπήγματα ανεγέρθηκαν στη Στυλίδα. Απαιτήθηκαν όμως επιπλέον 9.062,85 δραχμές για την αποπληρωμή της κατασκευής τους. Το ποσό αντλήθηκε από τη φορολόγηση των βοσκοτόπων του δήμου. Η απόφαση ελήφθη με το υπ’ αριθμ. 95 ψήφισμα του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Φαλάρων και την «ευχήν των δύο τρίτων των μελών της κοινότητος».

Στο Βασιλικό διάταγμα της 21^ης Φεβρουαρίου 1911 (ΦΕΚ 45/Α/24-02-1911) αναφέρονται τα εξής:

«Περί διαθέσεως χρημάτων της κοινότητος Στυλίδος προς εντελή αποπληρωμήν των εν Στυλίδι αναγερθέντων παραπηγμάτων προς στρατωνισμόν τάγματος του εν Λαμία εδρεύοντος 2^ου πεζ(ικού) συντάγματος.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α΄

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Έχοντες υπ’ όψει το άρθρον 19 του ΨΜΕ΄ νόμου του 1878 περί του φόρου επί των ζώων, προτάσει των Ημετέρων επί των Εσωτερικών και επί των Οικονομικών Υπουργών, εγκρίνομεν, ίνα εκ των εν τώ επαρχιακώ ταμείω Φθιώτιδος κατατεθειμένων χρημάτων της κοινότητος Στυλίδος, προερχομένων εκ κοινοτικών βοσκών, διατεθώσι συμφώνως προς την ευχήν των δύο τρίτων των μελών της κοινότητος, και το υπ’ αριθ. 95 π(αρελθόντος) έ(τους) ψήφισμα του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Φαλάρων, δραχμάι εννέα χιλιάδες και εξήκοντα δύο και 85 0]0 (αριθ. 9.062.85), προς εντελή αποπληρωμήν των εν Στυλίδι ανεγερθέντων παραπηγμάτων προς στρατωνισμόν τάγματος του εν Λαμία εδρεύοντος 2^ου πεζ(ικού) συντάγματος.

Εις τον Ημέτερον επί των Εσωτερικών Υπουργόν ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του διατάγματος τούτου.

Εν Αθήναις τη 21 Φεβρουαρίου 1911.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Οι Υπουργοί

Επί των Εσωτερικών ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ

Επί των Οικονομικών Λ.Α. ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ».

Το διάταγμα υπογράφουν οι υπουργοί εσωτερικών Εμμανουήλ Ρέπουλης και οικονομικών Λάμπρος Κορομηλάς.

 

12. Η περίθαλψη των οικογενειών των επιστράτων των Βαλκανικών πολέμων.

Με το Βασιλικό διάταγμα της 25^ης Απριλίου 1913 (ΦΕΚ 82/Α/29-04-1913) «Περί διαθέσεως χρημάτων της κοινότητος Στυλίδος πρός περίθαλψιν των ενδεών οικογενειών των επιστράτων της πόλεως Στυλίδος» εγκρίθηκε η διάθεση 1.500 δραχμών για την περίθαλψη των φτωχών οικογενειών των επιστρατευμένων κατοίκων της Στυλίδας. Το χρηματικό ποσό προέρχεται από τη φορολόγηση των βοσκοτόπων του δήμου και εγκρίθηκε με το υπ’ αριθμ. 119 ψήφισμα του δημοτικού συμβουλίου Φαλάρων του έτους 1913.

Το διάταγμα αναφέρει τα εξής:

«Περί διαθέσεως χρημάτων της κοινότητος Στυλίδος πρός περίθαλψιν των ενδεών οικογενειών των επιστράτων της πόλεως Στυλίδος.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Έχοντες υπ’ όψει τον ΚΘ΄ νόμον του 1864 «περί βοσκησίμων γαιών», και το άρθρον 19 του ΨΜΕ΄ νόμου του 1878 «περί του φόρου επί των ζώων», προτάσει των Ημετέρων επί των Εσωτερικών και επί των Οικονομικών Υπουργών, εγκρίνομεν ίνα εκ των εν τώ Επαρχιακώ ταμείω Φθιώτιδος κατατεθειμένων υπέρ της κοινότητος Στυλίδος χρημάτων, προερχομένων εξ ανοικιάσεως κοινοτικών βοσκών, διατεθώσι δραχμαί χίλιαι πεντακόσιαι (1500) προς περίθαλψιν των ενδεών οικογενειών των επιστράτων της πόλεως Στυλίδος, συμφώνως προς την παρά της κοινότητος Στυλίδος εκφρασθείσαν διά της υπ’ αριθ. 119 ε(νεστώτος) έ(τους) πράξεώς της ευχήν, την εγκριθείσαν και δια του υπ’ αριθ. 119 ε(νεστώτος) έ(τους) ψηφίσματος του δημοτικού συμβουλίου Φαλάρων.

Εις τον Ημέτερον επί των Εσωτερικών Υπουργόν ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος διατάγματος.

Εν Αθήναις τη 25 Απριλίου 1913.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Β.

Οι Υπουργοί

Επί των Εσωτερικών ΕΜΜ. ΡΕΠΟΥΛΗΣ

Επί των Οικονομικών ΑΛ.Ν. ΔΙΟΜΗΔΗΣ».

Το διάταγμα υπογράφουν οι υπουργοί εσωτερικών Εμμανουήλ Ρέπουλης και οικονομικών Αλέξανδρος Διομήδης.

 

13. Η σύσταση αστυνομικού τμήματος στη Στυλίδα.

Με το Βασιλικό διάταγμα της 31^ης Μαρτίου 1917 (ΦΕΚ 59/Α/05-04-1917) «Περί συστάσεως αστυνομικού τμήματος εν Στυλίδι» αποφασίσθηκε η σύσταση αστυνομικού τμήματος στη Στυλίδα. Το αστυνομικό τμήμα θα αποτελούνταν δύο αστυνομικούς σταθμούς: 1) τον αστυνομικό σταθμό Φαλάρων με δικαιοδοσία την περιφέρεια του πρώην δήμου Φαλάρων και 2) τον αστυνομικό σταθμό Κρεμαστής Λαρίσης με δικαιοδοσία την περιφέρεια του πρώην δήμου Κρεμαστής Λαρίσης. Αξίζει να σημειωθεί ότι με τον νόμο ΔΝΖ΄/1912 «Περί συστάσεως δήμων και κοινοτήτων» τέθηκε σε ισχύ το κοινοτικό σύστημα (για το νόμο βλέπε στη διδακτορική διατριβή: Ιωάννης Παπακονδύλης, Από την «ανόρθωση» στην «ανασυγκρότηση». Τοπική αυτοδιοίκηση και κράτος στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα, Αθήνα 2023, σελίδα 87.)

Το διάταγμα αναφέρει τα εξής:

«Περί συστάσεως αστυνομικού τμήματος εν Στυλίδι.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Επί τη προτάσει του Ημετέρου επί των Εσωτερικών Υπουργού και έχοντες υπ’ όψιν το άρθρον 5 του ΓΦΟΠ΄ νόμου της 24 Φεβρουαρίου 1910 «περί καταστάσεως βαθμού ανθυπασπιστού εν τη Χωροφυλακή», ως και την υπ’ αριθ. 10736 ε(νεστώτος) έ(τους) έκθεσιν του αυτού Υπουργού, στηριζομένην εις την υπ’ αριθ. 4105 ε(νεστώτος) έ(τους) πρότασιν του Αρχηγού της Χωροφυλακής, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν.

Συνιστώμεν αστυνομικόν τμήμα εν Στυλίδι του τέως δήμου Φαλάρων της επαρχίας Φθιώτιδος, αποτελούμενον εκ των αστυνομικών σταθμών Φαλάρων και Κρεμαστής Λαρίσης και έχον δικαιοδοσίαν τάς περιφερείας των τέως ομωνύμων δήμων.

Εις τον αυτόν Υπουργόν ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος διατάγματος.

Εν Αθήναις τη 31 Μαρτίου 1917.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Β.

Ο Υπουργός των Εσωτερικών

Α. ΤΣΕΛΟΣ».

Το διάταγμα υπογράφει ο υπουργός εσωτερικών της υπηρεσιακής κυβέρνησης του Σπυρίδωνος Λάμπρου (Σεπτέμβριος 1916-Απρίλιος 1917) Αναστάσιος Τσέλλος.

 

 

ΠΗΓΗ

Εθνικό τυπογραφείο.